15-11 Italian Masters Ostellato Italie

Vooropgesteld, ik viste hier zelf niet maar was in de gelegenheid om een dagje rond te kijken.
Toch wil ik er iets over schrijven want het was allemaal veel te mooi en indrukwekkend om dat niet te doen.

Altijd weer houd ik een soort van minderwaardigheidscomplex over aan een bezoek aan “wedstrijdvissend” Italie.
Geloof me, nergens in Europa, en dan bedoel ik dat zelfs inclusief Engeland wat toch ook een “Mekka” is op wedstrijdvisgebied, is ook maar te tippen aan de wedstrijdvisserij zoals die er is in dit land.
Dit is simpelweg met niks anders te vergelijken. In een woord fantastisch gewoon!

Er deden hier, let wel in Midden November, zo maar even 860 vissers mee, en allemaal uitgerust qua materiaal zoals je bij ons maar zelden ziet.
Omdat zowel vaste stok als match-hengel hier mogelijkheden bieden zie je dan ook al dat materiaal “uit en te na” langs de waterkant opgesteld.
Echt indrukwekkend, het lijkt wel een WK.

Goed materiaal is natuurlijk op zich geen garantie voor de kwaliteit van de vissers maar je ziet hier gewoon een beleving en een inzet die ik nog nooit ergens anders zo heb gezien. En alles wordt georganiseerd in team-verband.

In principe is de Italian Masters een koppelwedstrijd maar dan nog wordt alles ook weer geklasserd als teams.

Ik kon vandaag ook nog eens zien hoe goed sommige van deze vissers eigenlijk wel zijn. Terwijl ik voor de wedstrijd eigenlijk naar iemand anders op zoek was kwam ik net voor het voeren uit bij Jacopo Falsini en Stefano Premoli, twee leden van de Italiaanse Nationale ploeg die hier samen visten en ik besloot om daar het begin van de wedstrijd te bekijken.

Eigenlijk zie je in een oogopslag waarom deze twee vissers zoveel beter zijn dan de andere vissers in hun omgeving.
Beide vissers maakten een voerplek op zo’n 35 meter afstand en voerden ook de vaste stokafstand aan.
Beide vissers schoten, geschat, 50 tot 60 kleine balletjes voer op de matchafstand en allebei gebruikte men een “marker” als richtpunt in de vorm van een zware ongelode matchdobber waarvan de antenne een eind uit het water stak. Minimaal de helft van de geschoten balletjes raakte de markers of vielen er enkele centimeters naast.
Tja dan krijg je ook op dat soort afstanden een perfecte voerstek natuurlijk.

Op het oog deden alle andere vissers ongeveer hetzelfde als Jacopo en Stefano, alleen zag je gewoon het verschil in perfectie.
Al na het voeren dacht ik dat dit wel moest gaan leiden tot succes en ik besloot om wat langer te blijven.
Nadat in het eerste half uur in de omgeving enkele vissen gevangen waren zag je precies dat de vissen zich “settleden” op de perfect aangevoerde en van meet af aan ook met kleine leemballetjes onderhouden voerstekken en het kon gewoon bijna niet anders als dat het verschil in kwaliteit behoorlijk tot uiting zou komen in de einduitslag.
Met dat beeld voor ogen ben ik na precies anderhalf uur weggegaan en op dat moment hadden Jacopo en Stefano 10 a 12 blieken gevangen.
Uiteindelijk bleek men, uiteraard, het vak gewonnen te hebben met ruim 9 kilo (3 x zoveel dan de nummer 2 in dat vak) en daarmee behaalde men de 3e plaats overall als koppel. Omdat ook het andere koppel van hun team, Oltrarno Colmic, zijn vak won behaalde men de maximale score als team van 2 punten en daarmee dus ook de teamoverwinning.

Zoals het vissen is opgezet in Italie, en ook door het type visserij wat men daar heeft, zullen altijd de beste vissers veel meer naar voor komen als waar anders dan ook.
Deze vissers vissen in een jaar misschien wel 25 x zoals vandaag. Ik ben ervan overtuigd dat dan van die 25 x een koppel als Jacopo en Stefano minimaal 15 tot 20 x hun vak winnen, of de wedstrijd. Dat kan gewoon niet anders.

Ik heb zelden een mooier staaltje van matchvissen gezien in ieder geval. Wat een perfectie op alle gebied. Zo geraffineerd gevist ook. Echt indrukwekkend!
Ik zag bovendien vandaag een voermanier zoals we die bij ons niet vaak gebruiken en die “Internationaal” gezien nog wel eens van pas kan komen. Weer heel wat geleerd dus.

Ik vertrok na anderhalf uur omdat ik ook de feedercategorie in actie wilde zien. Nou die feedervisserij is in Italie gigantisch in ontwikkeling. Er deden hier 100 koppels mee nu en daarbij zie je heel wat echt goede vissers die bovendien ook niet bepaald bang blijken om op grote afstand te vissen.
Je zou denken dat ook in het Internationale feedervissen Italie in de toekomst een grote rol gaat spelen maar eerlijk is eerlijk, dat is er tot nu toe nog niet uitgekomen.

Verder werken hier ook de hengelsportbedrijven volgens mij veel beter samen dan bijvoorbeeld bij ons.
Hier was deze wedstrijd georganiseerd door Matchfishing.it, de grootste Italiaanse wedstrijdvis-website en eromheen was een grote hengelsportbeurs gebouwd waar alle bekende merken hun nieuwe collectie toonden voor 2015, een prima idee natuurlijk zo tegen het einde van het hengelseizoen.

Het bleek me ook hier weer wat voor prachtige sportmentaliteit er hier heerst. De vissers hier hebben een enorm respect voor in hun ogen goede prestaties in onze sport.
Hier en nu mocht ik dat zelf ervaren. Onvoorstelbaar hoeveel mensen me kwamen feliciteren met onze Wereldkampioenschap-overwinning. Echt een kippevel-moment!

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *