29-7 t/m 2-8 Nedelux Fluterkanal Abbendorf Duitsland

Vroeger hing deze wedstrijd er altijd maar een beetje bij. Ook bij de gekozen vissers was het vaak een noodzakelijk kwaad om hier te vissen.
Hoe anders is dit tegenwoordig. Ook aan deze wedstrijd gaat een bijna volledige trainingsweek vooraf. Prima!
Hetzelfde geldt tegenwoordig voor de andere teams trouwens en zo is de Nedelux een hele interessante wedstrijd tegenwoordig met soms de meest mooie viswateren waar we vissen.

Dit jaar was Duitsland de gastheer en dat kun je gerust aan Duitsers over laten.
Allereerst had men gekozen voor een werkelijk prachtig water, het Fluterkanal nabij Abbendorf, op zo’n 100 kilometer ten noordwesten van Berlijn.

Wat een schitterend viswater was dit. Het kanaal dient eigenlijk om al het overtollige water uit het Havelgebied, de gehele streek in en rondom Berlijn en waartoe ook bijvoorbeeld het bekende Silokanal behoort, weg te leiden via de Elbe die hier amper 200 meter van het Fluterkanal stroomt.

Dit kanaal wordt in Duitsland wel vaker gebruikt voor wedstrijden en de verkregen info sprak over veel stroming en veel vis.

Veel vis klopte ook maar groot was mijn verbazing toen ik bij aankomst van de al aanwezige vissers hoorde dat het water compleet stil stond en dat je met dobbers van een gram kon vissen.

Tijdens mijn reis naar Abbendorf had ik echter door zowat het ergste noodweer gereden dat ik ooit heb meegemaakt en ik was er bijna van overtuigd dat dit nog wel invloed zou hebben op het water.
Dat bleek ook de volgende dag. Toen we aankwamen bij het water stroomde het al en tegen de avond stroomde het al flink en ontstond toch nog de eigenlijk verwachtte visserij.

Het werd een prachtige trainingsweek met heel veel vis die zowel te vangen was met de bolo als met de vaste stok.
Er was veel en grote brasem te vangen maar ook windes, voorns en vooral ook kolblei. Een prachtige visserij gewoon.
Ook de wedstrijd ging mooi worden want zowel Duitsland als Luxemburg was hier met een sterk team.

Na de eerste dag stonden we eigenlijk laatste met 21 punten. We hadden net zoveel punten als Luxemburg (maar minder vangstgewicht) en 3 punten meer als het leidende Duitsland.
Natuurlijk geen goede klassering voor ons maar ook een die nog alle mogelijkheden bood om uiteindelijk de wedstrijd nog te winnen zelfs.

Iedereen deed vol zijn best, toch zag ik aanzienlijke verschillen tussen de verschillende vissers bij ons. Dat is ook logisch. Bij dit soort wedstrijden zijn zowel ervaren Internationals aanwezig maar ook mensen die een kans krijgen om zich Internationaal te bewijzen. Zoiest kost natuurlijk wel eens een puntje hier en daar maar dat is verder geen probleem, dat is onderhavig aan onze manier van werken bij dit soort wedstrijden.

Neemt allemaal niet weg dat we willen winnen natuurlijk, ook hier. Daarop was dus nog volop kans de tweede wedstrijddag.

Het eerste belangrijke aspect was de loting. Op de eerste dag hadden we het middennummer geloot. Niet ideaal natuurlijk maar dat hield meteen ook in dat we recht hadden op een kop-of eindnummer op de tweede dag.
Heel belangrijk op dit onderbroken parkoers, hoewel de organisatie er alles aan had gedaan om alles zo gelijk mogelijk te maken voor iedereen.

Ik wilde dolgraag nummer 3, gewoon het beste nummer, dus het werd natuurlijk nummer 1. Ik kreeg nog het vriendelijke advies mee van de Luxemburgse coach om wat meer te oefenen op het loten. Tja.

De tweede dag werd, zoals verwacht, gemiddeld nog beter dan de eerste en er werd ronduit goed gevangen.
Er waren vakken waar de brasems beslissend waren, in andere vakken ging het uitsluitend om kleinere vis waarvan je dan toch nog wel zo’n 10 kilo moest vangen voor een vakoverwinning. Prachtig!

Ik vond dat we beter visten als team op de tweede dag maar ik zag al snel het scenario zich ontwikkelen wat ik al eerder had bedacht.
Ook Duitsland deed het nog beter waardoor inhalen niet gemakkelijk zou zijn.

Uiteindelijk behaalden we op de tweede dag 19 punten en daarmee haalden we zelfs helemaal niks in.
Ook op de tweede dag verloren we van Duitsalnd met een klein verschil, nu twee punten. Luxemburg behaalde nu 24 punten en bleef daarmee achter en werd 3e in het totaalklassement.

Verliezen van dit Duitse team in Duitsland kan gebeuren en op zich kan ik wel vrede hebben met deze 2e plek.
Duitsland was gewoon als team net iets sterker, zo simpel is het.

We winnen dit soort wedstrijden steeds vaker tegenwoordig maar niet altijd natuurlijk. Iedereen heeft tijd in deze wedstrijd gestoken en gevist naar vermogen. Dan mag je niet ontevreden zijn over je vissers, ook al is er deze keer een verlies.

Iedereen gaat ook weer heel veel hebben geleerd van deze week en ook dat is een belangrijk doel van dit soort wedstrijden.

De organisatoren van deze wedstrijd waren Peter Koenig, de Duitse bondscoach, en Steffen Quinger, de man die je met wat fantasie het Duitse Hoofd Wedstrijdzaken zou kunnen noemen.
Ik heb enorme bewondering gekregen voor deze mensen.
Van alles krijgen ze voor hun kiezen in eigen land en altijd weer zitten ze tussen alle vuren. Ze worden aangevalen door de bond, van boven dus, en tegelijkertijd ook door de mensen waarvoor zij eigenlijk al dit werk doen, de vissers dus.

De hele situatie rondom de wedstrijdvisserij is verwarrend op dit moment om het maar heel diplomatiek te zeggen.
Het is zo belangrijk dat deze twee kanjers het allemaal kunnen volhouden.
Het is bijna onmenselijk hoe ze worden behandeld en toch strijden ze verder. Ik wens ze daarbij al het succes dat maar mogelijk is.

Ik ben er niet van overtuigd dat de meeste lezers echt geinteresseerd waren in het lezen van de laatste allinea.
Dat zal waarschijnlijk enorm snel veranderen wanneer Peter en Steffen hun strijd uiteindelijk verliezen.
De wedstrijdvisserij staat enorm onder druk in Duitsland. Als de uitoefening ervan echt onmogelijk wordt dan kunnen dit soort zaken enorm snel overwaaien naar andere landen binnen ons “een Europa”.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *