9-2 Lage Zwaluwe Jachthaven

Howww, ook hier word je niet vrolijk van de vangsten op dit moment. Als ik de berichten mocht geloven van de wedstrijden die hier het afgelopen week-end werden gehouden dan zag het er allemaal niet best uit vooraf.

Bert van Gerwen liet me een videotje zien dat hij hier enkele weken geleden had opgenomen en dat geeft in een keer meer aan over de oorzaak van de slechte vangsten hier dan 1000 woorden kunnen zeggen erover.
Pal tegen het restaurant hier, tussen het steiger en de oever in, waren werkelijk duizenden en duizenden vissen te zien die zowat over elkaar heen probeerden te “klimmen”. Allemaal dus pal tegen de oever “gedrukt” en zo dicht tegen elkaar aan dat er geen made tussenin paste.
Eigenlijk zie je in een van de havens in Werkendam vaak exact hetzelfde beeld. Daar liggen de vissen allemaal pal onder een woonark en er zitten er dan wel zoveel dat de woonark geen bodem zou raken als het water zou weglopen.
De oorzaak?? Absoluut aalscholvers die deze winter wel het laatste restje schroom van zich afgeworpen lijken te hebben. Overal zie je ze en wel steeds dichter bij ons. Hun angst hebben ze helemaal overwonnen. Ze moeten waarschijnlijk wel als ze nog iets te eten willen vinden. Echt dramatisch!
Natuurlijk vreten ze nooit alle vissen op die er zitten. Wel veroorzaken ze zoveel stress bij die vissen dat azen wel het laatste is waarmee ze bezig zijn.

De wedstrijdjes hier zijn altijd leuk om te vissen. De organisatoren doen echt alle moeite om een en ander zo eerlijk mogelijk te laten verlopen. Vanmiddag was het niet al te druk maar er waren toch nog 15 fanaten komen opdagen bij het hondeweer waarmee we te maken hadden.

Ron Vermeulen won de wedstrijd. Hij was de enige deelnemer die nog iets wist te vangen. Alle andere deelnemers vingen niets en ik dus ook niet.

Toch had dat anders kunnen zijn in mijn geval. Op de plek waar ik zat worden weleens grote baarzen gevangen en dus had ik een flinke worm als aas op een grote haak gezet toen ik een prachtige aanbeet kreeg. Ik bleef bewust seconden lang wachten en de dobber liep steeds verder weg. Ik was er bijna zeker van dat dit geen grondeltje was maar een baars.
Toch aangeslagen op een gegeven moment en gewoon die beet gemist. Ongelooflijk!
Als er nu iets is in onze sport waaraan ik een hekel heb dan is het aan kansen missen. Howwww!!!

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *