Het vissen met fluorocarbon lijnen

Het vissen met fluorocarbon lijnen

Ik heb al eerder iets geschreven over dit onderwerp. Zeker wedstrijdvissers zijn altijd op zoek naar allerlei dingen die kunnen helpen om hun resultaten te verbeteren. Voertjes, nieuwe vissystemen en zeker ook nieuwe materialen, alles heeft hun aandacht.

Er zijn heel veel vismanieren zowel bij het vissen op zoet- als op zoutwater waarbij het gebruik van fluorocarbon vislijnen algemeen is ingeburgerd. Het bass vissen in Amerika, het vliegvissen overal op de wereld, het zijn maar een paar voorbeelden van visserijen waarbij het gebruik van fluorocarbon lijnen helemaal is ingeburgerd. Waarom? Omdat dit soort lijnen in het water gewoon absoluut minder zichtbaar zijn dan de gewone nylon die vaak wordt gebruikt.

Voor mij is het daarom maar moeilijk te begrijpen dat deze ontwikkeling, zeker in het Nederlandse wedstrijdvissen, nog steeds niet echt is doorgezet in onze visserij.
Ook in het wedstrijdvissen, waar je toch steeds meer te maken krijgt met schone en heldere wateren, zijn er momenten waarop het gebruik van fluoro carbon echt een verbetering kan zijn.

Het leuke van middenin het viswereldje te zitten is dat je, soms zowat letterlijk, in de praktijk met de neus op de feiten word gedrukt. Enkele weken tijdens het W.K. Jeugd in Portugal was er zo’n moment.
De Portugese ploeg stak er bij de U22 categorie echt met kop en schouders bovenuit. Iedere dag ving men, waar op het parkoers dan ook, met afstand de meeste vissen. Kortom men had echt enorm veel ‘voorsprong’ op de andere teams.
Ik kon snel verschillende redenen daarvoor zien. Men schoot perfect de bolletjes sticky mag op de precieze visplaats, men kon gewoon erg goed omgaan met matchhengels en ook begreep men precies de visomstandigheden.
Nu wilde het toeval dat de Portugese coach daar een oude bekende van me is. Lang geleden woonde hij in Brussel en was een hele grote bewonderaar van Marcel van den Eynde, net als ik. Die man heeft volgens mij wel een bepaalde bewondering voor hoe wij de zaken tegenwoordig aanpakken in Nederland met het Internationale vissen en hij deed echt alle moeite, zonder ook weer alle geheimen prijs te geven, om ons te helpen.
Vitor Rosa, want dat is zijn naam, bleek een echte topcoach te zijn en iemand vooral ook met een perfecte instelling. Niet alleen altijd maar ‘nemen’ en informatie vergaren maar ook nu het zo te pas kwam ‘geven’ en informatie delen. In het Internationale wereldje kom je elkaar altijd weer tegen en er is niemand die altijd alles weet. Zo help je dus elkaar, alleen zijn de meeste mensen onbetrouwbaar daarin zo is me al vaak gebleken. Zoniet dus met Vitor!

Vitor kwam naar me toe op een morgen en hij zei alleen kijk eens naar het water, kijk eens naar de diepte (of beter ondiepte) ervan, kijk eens naar de zon boven het water en denk eens na over hoe de vissen hier azen.
De beste vismanier was het schieten van kleine bolletjes geplakte maden waarbij het belangrijk was de zodra de maden het water bereikten de bolletjes moesten openbreken zodat de maden los naar beneden zakten. De meest voorkomende vissen waren barbeeltjes. Normaal gesproken bodem azers maar niet hier waar ze vaak het zakkende aas al halverwege onderschepten.
Vervolgens vroeg hij me of ik ook niet dacht dat alles in het water wel super zichtbaar was voor de azende vissen, de haak en vooral ook de lijn. Ik kon me dat wel voorstellen en toen vertelde hij me dat bij zijn team ‘alles onder water’ fluorocarbon was vanwege deze reden.

Bij mij viel het kwartje onmiddellijk eigenlijk en het mooie was dat ik zeker wist dat ik spoeltjes SPOOKY bij had, de fluorocarbon lijn in ons JVS gamma.
Dezelfde dag nog maakte ik er een montage mee voor een van onze vissers en die was er erg tevreden over. Vanaf dat moment zijn we het allemaal gaan gebruiken. Het was daar een super delicate visserij met dunne lijnen en kleine haakjes, en in mijn ogen kon dit alleen maar goed zijn.
Als ik er nu op terug kijk en de wedstrijd analyseer dan vind ik het nog steeds bijna onvoorstelbaar dat wij daar wegliepen met de bronzen medaille terwijl we verschillende teams achter ons lieten die normaal veel beter matchen en aas bijschieten dan wij. Eigenlijk kregen wij gewoon onvoorstelbaar veel aanbeten en ik ben ervan overtuigd dat dit heel veel te maken heeft gehad met het gebruik van deze lijnen.

Allemaal mooi en wel zult U zeggen, maar wat hebben wij daaraan?
Ook in Nederland worden de wateren steeds meer helder. Dat is gewoon zo. Wel zijn bij ons de wateren vaak wat dieper dan daar in Portugal maar toch wordt dus ook bij ons alles steeds zichtbaarder voor de aanwezige vissen.

Er zijn zoveel toepassingen bedenkbaar voor onze visserijen. Wat dacht U van het vissen met name met fluorocarbon onderlijnen? Ook en misschien wel vooral bij het feederen. Ik denk hierbij meteen aan het vissen op de rivier de Maas waar iedereen erover klaagt dat je soms meters diep in het water kunt kijken en soms de bodem kunt zien.
Bij het vaste stokvissen zijn dunne lijnen misschien vaak net zo belangrijk. Je moet vaak licht en dun vissen om simpelweg nog aanbeten te krijgen. Bij dat soort omstandigheden kan het toch alleen maar goed zijn om een minder zichtbare lijn te gebruiken? Dat is toch ook de reden dat je dun vist?

Er kleeft bij ons zuinige Nederlanders wel een klein nadeel aan het gebruik van fluorocarbon, het is aardig duurder dan de gewone nylon.
Van de andere kant gezien, waar hebben we t eigenlijk over? Wedstrijdvissers spenderen vaak een godsvermogen aan hun materiaal. Dan is een klein beetje extra geld voor een heel belangrijk doel toch niet onoverkomelijk? Vooral niet als je bedenkt dat we vaak alleen praten over onderlijnmateriaal.

Ik ben ervan overtuigd dat in de toekomst het belang van het gebruik van fluorocarbon lijnen alleen nog maar zal toenemen. Dat kan gewoon niet anders!!
Er zijn best wat merken die een dergelijke lijn in hun pakket hebben en er is heel veel verschil in kwaliteit. Ik kan alleen maar zeggen dat ik superenthousiast ben over onze SPOOKY. Dit is op dit gebied het beste materiaal dat verkrijgbaar is. Ik gebruik het zelf al vrij lang en ook vaak (wanneer ik nog vis tenminste). Zowel voor vaste stok onderlijnen of bij onderlijnen voor het feederen is het heerlijk materiaal om mee te werken. Soepel materiaal met een best hoge trekkracht. Ook de knoopvastheid, iets waarover je nog wel eens klachten hoort bij het gebruik van dit materiaal, is gewoon prima. Zeker bij het feederen gebruik ik het bijna altijd, simpelweg omdat ik het zo’n mooie soepele lijn vind.

Probeer het eens uit, vooral wanneer U vaak op heldere wateren vist!

Jan van Schendel

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *