15 t/m 25-6 Merida Spanje E.K. Zoetwatervissen Rio Guadiana

Ben net terug uit Spanje van het E.K. Zoetwatervissen op het moment dat ik dit schrijf en wat een schitterend kampioenschap is dit geworden!!!
We waren twee jaar geleden ook hier, toen voor het W.K. waarbij we als 3e eindigden. Logisch dus dat we er op voorhand best veel vertrouwen in hadden.
We hadden besloten om enkele dagen extra in Merida te verblijven.

Enkele dagen vissen voor het begin van de officiele trainingsweek is al vaker ideaal gebleken. Hier was het wel heel moeilijk om iets geschikts te vinden. Je hebt het parkoers waar je niet mag trainen en verder eigenlijk bijna geen plaats waar je fatsoenlijk aan het water kan geraken. We vonden wel iets meer eigenlijk niks dat echt geschikt en vergelijkbaar was.
Hoe een water en zijn visbestand toch veranderen kan! Twee jaar geleden was onze tactiek voor een belangrijk gedeelte gebaseerd op het vangen van katvissen. Daarmee hielden we ons bezig totdat er karpers op de stek kwamen en in sommige gevallen bleef het bij die katvissen zelfs, waarmee we hele nuttige klasseringen behaalden in sommige sectoren.
We waren er nu in precies in dezelfde weken van het jaar en er waren amper nog katvissen te vangen.
Er waren nu nog veel meer en grotere alvers dan destijds en die speelden echt een rol . Ik heb alvergewichten van 15 kilo gezien!

Niet bij ons trouwens, het vissen op deze vissen is een ramp voor ons om eerlijk te zijn. We begrijpen gewoon die visserij niet genoeg en dat is logisch. We kunnen het hier gewoon nooit doen en erop trainen.
Verder waren er nu meer carassio’s. Men noemt deze vissen wel de “brasem van Zuid Europa”. Niet erg vleiend voor zulke prachtige vissen die wel iets weg hebben van onze giebels. We vingen die vissen trouwens tijdens het trainen erg goed, vooral met de match-hengel in combinatie met schuifdobbers.
Tenslotte waren er de karpers. Dit water zit er vol van. Alleen hebben we het over een enorm groot water dus het duurt een tijdje voordat die vissen ook de voerplaatsen en dus het parkoers hebben gevonden.
Dat duurde zelfs zolang dat we na enkele trainingen begonnen te denken aan een toch wel iets mindere visserij dan 2 jaar geleden……en in Zuid Europa is dat iedere keer weer een foute gedachte. Zo bleek ook nu.
Op de woensdag werd er al wat beter gevangen. Vooral in sector A waren er volop karpers te vangen en daar gingen wij trainen op de donderdag. Die dag was het weer allemaal stukken minder en waren ze pas op het laatste moment van de training weer vangbaar.

De laatste training verliep werkelijk prima. We zaten in een box waar vooral met de slider carassio’s te vangen waren en dat ging allemaal werkelijk uitstekend. Ik had zowieso een redelijk gevoel na een volgens mij redelijk goede trainingsweek. Ik voorzag eigenlijk maar 1 probleem en dat waren de karpers. We hadden in verhouding weinig van die vissen kunnen vangen in de trainingsweek en wij zijn natuurlijk minder gewend om op die vissen onze tactiek te baseren dan toch wel heel wat andere aanwezige landen.

De eerste wedstrijddag werd wat mij betreft een grote teleurstelling. Wat kan je anders zeggen nadat je op een 13e plaats staat? We waren met minder dan 26 landen en dat hield in dat er geen sub-sectoren waren. Op zich nog niet zo slecht zo leek het me. Behalve een uitstekende plek in een van de vakken vond ik onze loting erg mager. Vooral in vak B kon het weinig slechter, maar goed, ook dat gebeurt en hoort erbij. Vak B leverde uiteindelijk een hele slechte uitslag op en verder hadden we eigenlijk alleen gemiddelde uitslagen zonder ook maar iets wat op een uitschieter naar boven leek. Tja en zo kom je dan op zo’n plek terecht.

Uiteraard waren we bijzonder teleurgesteld maar er moest nog een tweede dag komen en hoewel het podium nu (te) ver weg was geloofden we zeker nog in een come-back. De afstand met de “eervolle” plekken was zeker nog te overzien en met vakken met 23 deelnemers kan zoiets hard gaan.

Die tweede dag verliep ook wel aanmerkelijk beter maar uiteindelijk net niet goed genoeg. Met een 3, een 4, een 5 en een 11 zat een echte come back er gewoon in. Een 19e plek daarbij bedierf wat dat betreft de pret behoorlijk. Zelfs met deze uitslag eindigden we vandaag slechts op 3 punten van de tweede plek in het dagklassement. Frustrerend allemaal!!!

We eindigden uiteindelijk als 8e en dat is aanmerkelijk minder dan waarop ik had gehoopt. Het is echter niet anders. Ik heb hele goede dingen gezien tijdens de trainingen maar eerlijk is eerlijk, we waren hier onder deze omstandigheden niet opgewassen tegen de absolute top en dat is teleurstellend. Een echt top-land presteert ook hier en bij deze visserij iets beter.

In het Internationale vissen staan vooral Italie en ook Engeland op eenzame hoogte, zo bleek ook hier. Op alle gebied zijn die twee landen een klas apart. Enkele malen nu hebben we ons met ons kikkerlandje een beetje in de strijd om de medailles kunnen mengen maar we zijn nog zeker niet zover dat we dat iedere keer weer kunnen. Overigens geldt dat voor vrijwel alle ander landen.

Verschillende landen “pieken” af en toe eens (nu waren dat bijvoorbeeld Duitsland en Servie) en eigenlijk is Belgie het enige “achtervolgende” land wat dat regelmatig doet. Erg knap, vooral wanneer zoiets in Zuid Europa gebeurt waar vaak echt alles maar dan ook alles anders is.

Eigenlijk moet ik er hier verder eigenlijk niks over zeggen maar ik houd er nu eenmaal van om te zeggen waar het op staat. Ik kan niet ontkennen dat ik me de laatste tijd “mega” en dan nog eens gigantisch geergerd heb aan allerlei randzaken die zich voordeden in ons wedstrijdwereldje (uiteraard ook nu veroorzaakt door mensen met absoluut 0 kennis van het echte Internationale vissen) die ervoor hebben gezorgd dat wij als coaches gigantisch veel tijd hebben moeten steken daarin. Ik geloof heilig in “de wet van Murphy” en in wat die inhoudt. Je krijgt bij de Internationale wedstrijden extra druk zowel voor de betrokken vissers als voor ons, sommige normaal gesproken  standaard-dingen lopen juist nu even “vierkant” en het beetje broodnodige geluk ontbreekt juist op zo’n moment en bij die omstandigheden. Laten we zeggen dat ik vorige week een bevestiging heb gezien van mijn theorie hierover.

Nu zijn alle negatieve gedachten uitgebannen en dat moet ook want het volgende kampioenschap staat voor de deur. Het Feeder W.K. in Gent in Belgie.

Ik houd jullie op de hoogte

 

 

12-6 VERPA CLASSIC WEDSTRIJD 3 BAAL BELGIE

Ik had al vaak over de vijver gehoord waar we vandaag visten. Enorme vangsten meestal op een minuscuul klein vijvertje, zo was me verteld en alles bleek te kloppen.
Ik wist dat het niet zou meevallen om hier een goed resultaat te behalen. Dit is wel zo’n aparte visserij en dat moet je gewoon vaker doen om echt kans te hebben op succes. We lootten nummer 4 en dat was blijkbaar een redelijke stek hoewel ik me afvraag of het wel zo belangrijk is waar je loot hier. Ik denk dat de specialisten die precies weten waarmee ze bezig zijn eigenlijk altijd wel zichzelf zullen bewijzen.
Koppelmaat Patrick Nilissen en ik beslisten om vooral ons te concentreren op het vissen en voeren met pellets en wanneer ik zie wat er ook met ander aas is gevangen dan was dit zeker geen super-keuze. We vingen wel aardig mee uiteindelijk maar ook niet meer dan dat hoewel de verschillen ook nu weer pijnlijk klein waren. Teveel verspeelde vissen bovendien.
Dit soort visserij is natuurlijk wel een keer leuk om te doen. Ik kan dan ook goed begrijpen dat verschillende Nederlandse vissers zich hier tegenwoordig helemaal op toeleggen. Je vangt nu eenmaal enorm veel vis en daar gaat het toch allemaal om.
Uiteindelijk wonnen Marchel Taal en Piet Michiels vandaag de wedstrijd met 138 kilo ongeveer. Peter van de Willik en Willem van Capelle wonnen ons vak met ruim 106 kilo. Wij werden 4e in ons vak met ruim 85 kilo. Is dat veel vis of niet??
We hebben nu twee maal een 4 en een 2 gevist en dat gaat niet genoeg zijn voor een topklassering op dit moment. Er zijn echter afval-resultaten dus is er nog niks beslist. Komende maand is ‘T Mun in Appeltern de volgende locatie. Weer een heel andere visserij daar. Ik ben benieuwd.

10-6 TRAINING VOOR WK FEEDER WATERSPORTBAAN GENT BELGIE

Vandaag weer iets geheel anders. De feedervissers zijn inmiddels volop aan het trainen voor het komende W.K. dat op 7 en 8 Juli aanstaande gehouden gaat worden.
In April hebben we hier een tweedaagse wedstrijd gevist met eigenlijk matige vangsten en het ziet er op dit moment nog niet bepaald naar uit dat die vangsten zich nu verbeteren, integendeel.
Het ziet er me naar uit dat er niet veel is veranderd aan de visserij van toen en dat had ik eigenlijk wel verwacht. Ook hier is de visserij er de laatste jaren nu niet bepaald beter op geworden. Waar je vroeger volop kleine vis en ook volop brasems zag vangen overal op het parkoers is het nu wachten op een enkele vis. Die vissen zijn dan wel ook aanmerkelijk groter. Brasems en een enkele giebel, daar zal het om gaan straks.
Het zal zaak zijn om een goed tactisch plan te “smeden” en een beetje geluk zal hier ook van enorm belang zijn. Het gaat wel even een verschilletje maken of je in het linkse vak een of twee dagen vlakbij het riviertje loot dat het water kruist, of er juist ver vandaan. Hier heb je namelijk zowat de beste en de slechtste plaatsen langs het parkoers in 1 vak.
De jongens trainen nog komend week-end en dan wordt het water gesloten tot de officiele trainingsweek. Zelf ga ik me nu eerst druk maken over het komende E.K. in Merida. Daar gaat wel een berg vis gevangen worden denk ik. Ik houd jullie op de hoogte.

9-6 TOPCOMPETITIE NOORD-WILLEMSKANAAL VRIES

Het zal ook eens meezitten!
Ik had vandaag te doen met de deelnemers. Met de toeschouwers ook trouwens want de omstandigheden waren vandaag erbarmelijk.
Bij zo’n technische en moeilijke visserij is zo ongeveer het laatste dat je wilt een zodanige wind dat je bijna geen controle hebt over de hengel. Nou zo was het vandaag wel en dat is nog zacht uitgedrukt. Het leek wel winter.
Op zo’n dag vallen de vangsten natuurlijk tegen. Alleen bij de jeugd werd aardig gevangen. Wat dat betreft deden de befaamde steigers bij Assen ook vandaag hun werk.
Verder kan ik kort zijn over vandaag, ik heb er weinig plezier aan beleefd.

2-6 TRAINING NOORD-WILLEMSKANAAL VRIES

Hier worden komend week-end de derde en vierde Topcompetitie gevist en dat wordt een moeilijke en technische visserij, zoveel is wel duidelijk.
Tijdens het trainen vandaag viel het eigenlijk allemaal nog wel mee met de vangsten. Anja en ik hadden langs het kanaal afgesproken en met daarbij Ingeborg, Loraine en Wanda hadden we in ieder geval een groepje vissers langs elkaar aan de waterkant zodat er voor iedereen hopelijk meer te “leren” zou zijn dan wanneer je ergens alleen vist.
Eerst best wat kleine vis en later ook wel wat brasems werden er gevangen. Je zou denken dat het best een aardige wedstrijd kan worden volgende week. De ervaring heeft hier echter al vaker geleerd dat wedstrijdomstandigheden hier nog wel wat anders zijn. Ik ben benieuwd.
Dit water heeft me altijd al bijzonder gefascineerd. Goede vangsten zijn er bijna nooit tijdens grotere wedstrijden en toch zit er volgens mij veel meer vis dan we denken.
Dat was bij mijn weten nooit anders trouwens. In 1978 (jawel zou oud ben ik al) won ik hier het Nederlands Kampioenschap Maatse Vis. Ik ving toen wel op een schitterende plaats 16 brasems maar ook toen waren de vangsten bij de meeste van de deelnemers erg mager. Weer veel later, in de aanloop naar het E.K. 2003, heb ik er een tijd bijna tot vervelens toe gevist en ook toen was het gemiddeld niet heel veel beter. Het E.K. zelf viel me nog flink mee zelfs.
Grote vangsten gaan we ook nu zeker niet zien, met uitzondering misschien van bij de Jeugd. Daar vist men op de steigers nabij Assen en daar is wel veel meer vis te vangen vaak.

28-5 Training Jeugdteams Amsterdam-Rijnkanaal Tiel

Dit jaar wordt het Jeugd W.K. gehouden in Slovenie op de rivier de Sava. We waren daar al eerder voor kampioenschappen en die ervaring heeft ons geleerd dat vissen met (lange) Bolognese-hengels daar een belangrijke optie kan zijn.
Bolognese-vissen is nu niet echt een Nederlandse visserij dus we vonden het de hoogste tijd om met onze teams een training te organiseren.
Waarom het “bolo-vissen” zoals het wordt genoemd geen Nederlandse specialiteit is laat zich niet zo moeilijk raden. We hebben bijna geen wateren waar het zinvol kan zijn om zo te vissen en dus zijn er maar weinig vissers die het juiste materiaal ervoor bezitten en die regelmatig zo vissen gewoon.
Op zich is dit ook niet zo’n probleem. Zo moeilijk is het allemaal echt niet. Alleen is het belangrijk om het juiste materiaal aan te schaffen. Daarna een klein beetje training en het gaat allemaal vanzelf. Tijdens de afgelopen I.A.M. wisten verschillende van onze vissers bijvoorbeeld uitstekende resultaten te behalen met deze vismanier en dat was in sommige gevallen echt met hagelnieuw aangeschafte hengels daarvoor en zonder eerdere ervaringen ermee.
Zowel het materiaal als de techniek vielen me ook bij deze jeugdvissers helemaal niet tegen. Ik zie dan ook enkele heerlijk fanatieke baasjes die echt met hun sport bezig zijn in de teams. Dat moet ook trouwens. Internationaal, bij onze tegenstanders dus, is dat echt niet anders.
De visdag zelf was zoals verwacht erg matig, althans de vangsten. Enkele brasempjes heb ik zien vangen en enkele zwartbekgrondels waarvan het op dit water inmiddels “sterft”.
Juist dit is het grote probleem. Je kunt bijna geen goede plekken vinden om eens echt goed te oefenen voor dit soort visserij. Inwerpen kun je natuurlijk overal maar om echt vertrouwen te krijgen in een bepaalde vismanier is er maar 1 taal die iedere visser spreekt en dat is vis vangen. Zo simpel is het.
Ik ben bang dat we dat pas kunnen gaan doen nadat we bij de Sava zijn aangekomen.

27-5 Individuele wedstrijd Vlaardingse Vaart Vlaardingen

Op eigenlijk het laatste moment kon ik nog inschrijven hiervoor. De Vlaardingse Vaart is mijn lievelingswater “of all times”. Het ging me hier jarenlang altijd apart goed af al zeg ik het zelf en bovendien was er bijna altijd en overal 6 tot 10 kilo te vangen met de vaste stok. Heel vaak was er ook kort vis te vangen en dat was vaak zelfs de hoofdtactiek met windes, voorns en kolbleien als “doelwit”.
Eigenlijk niks van dit alles vandaag, althans niet voor mij. Ik lootte in het midden van het vak rechts van de fietsbrug. Normaal niet het beste nummer maar zeker weten doe je dat hier nooit en ik heb hier ook al eens de hele wedstrijd gewonnen.
Voor de wedstrijd zag ik best wat vissen hoog in het water en daar zaten overduidelijk ook windes bij. Bovendien was het al enkele dagen warm en dat is hier altijd goed geweest. Tel daar nog bij op het water dat een perfecte kleur had en alle ingredienten zijn omschreven die ervoor zorgden dat ik het vandaag allemaal totaal verkeerd aanpakte.

Ik verwachtte vandaag best wat vis en voerde zo ook aan. Niet dat ik heel veel voer gebruikte, dat doe ik hier nooit, maar wel zat in de voerballen voor dit water best wat aas “verpakt”. Fout!!!
Het werd een heel moeizame dag waarbij ik geen enkele fatsoenlijke vis ving. Mijn gewicht zal ik nooit weten want ik heb mn vangst teruggezet maar 1500 gram was het niet. Zo’n 50 hele kleine kolbleitjes ving ik en dat was het. Onvoorstelbaar.

Ons hele vak was trouwens dramatisch met 3300 gram genoeg voor de vakwinst (3 brasems).
De andere vakken waren aanmerkelijk beter blijkbaar met de totaalwinst voor Huub van Zetten met 7600 gram.
Het is misschien nog iets te vroeg voor dit water, althans dat hoop ik.

25-5 Dames-training Van Harinxmakanaal Leeuwarden

Je kan merken dat er een heus WK in eigen land aan zit te komen. Steeds meer mensen beginnen er zich voor te interesseren.
Voor ons team is het de hoogste tijd om te beginnen met het verkennen van het water en op een enkeling na is men daar inmiddels ook mee begonnen.
Ik ben er zelf nu twee keer geweest en wat opvalt is dat de vangsten verassend goed zijn. Volop kleine vis en ook best wat brasem. Dat ziet er allemaal lang niet slecht uit en wanneer de vissen een beetje op dit stuk van het kanaal willen blijven (ik kan me eigenlijk geen reden bedenken waarom dat niet zou gebeuren) dan kunnen we hier een mooi kampioenschap tegemoet zien.
Vandaag moest er behalve gevist ook gefilmd worden. Marco Kraal kwam langs voor Vis-TV opnames. Nou hij heeft in ieder geval materiaal met vissen erop.
Na een irritant begin met een volgeladen schip dat de hoek om kwam precies na het aanvoeren begonnen we toch weer goed vis te vangen. Opvallend was dat ik geen enkele voorn gezien heb in tegenstelling tot vorige week.
In ieder geval begint al een beeld te ontstaan over de te verwachten visserij. Nu wordt het zaak om daarbij het perfecte materiaal te krijgen voor iedereen en om de opgedane ideeen meer uit te gaan werken. Er is daar nog heel wat werk aan de winkel.

A nice post

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Aenean commodo ligula eget dolor. Aenean massa. Cum sociis natoque penatibus et magnis dis parturient montes, nascetur ridiculus mus. Donec quam felis, ultricies nec, pellentesque eu, pretium quis, sem.

Nulla consequat massa quis enim. Donec pede justo, fringilla vel, aliquet nec, vulputate eget, arcu. In enim justo, rhoncus ut, imperdiet a, venenatis vitae, justo. Nullam dictum felis eu pede mollis pretium. Integer tincidunt. Cras dapibus. Vivamus elementum semper nisi. Aenean vulputate eleifend tellus. Aenean leo ligula, porttitor eu, consequat vitae, eleifend ac, enim.

Lees meer

20-5 Wedstrijd Karpervijver ’t Mun Appeltern

De Vries Hengelsport Boxmeer organiseert hier regelmatig wedstrijden en vandaag was er een “gaatje” om eens mee te doen. Ik had hier al eens bij een wedstrijd gekeken vorig jaar maar zelf gevist had ik hier nooit. Dat werd wel tijd want binnenkort is hier ook een wedstrijd in de Verpa-serie waaraan ik meedoe.
Het karpervissen op dit soort vijvers is nooit echt “mijn ding” geweest moet ik zeggen. De laatste tijd ben ik er wel wat meer mee in aanraking gekomen en dat zal nog vaker moeten gebeuren wanneer ik competitief wil zijn op dit soort water.
Natuurlijk zijn karpers spectaculaire vissen om te vangen maar ook zijn het hele vreemde beesten met totaal andere eigenschappen en gedragingen als de vissoorten waarop ik gewend ben te vissen normaal.
Zo viel het me hier vorig jaar op dat de hoeken van de vijver met afstand de beste plaatsen waren die gewoon niet waren te verslaan.
Ik lootte nu in zo’n hoek dus alles leek prima te gaan verlopen vandaag met “een berg” vis in het verschiet.
Vandaag was het allemaal anders. Juist aan beide zijden van de vijver in het midden was de meeste vis zo leek het. Ik hoorde over veel verspeelde gehaakte vissen daar en ongelooflijk veel lijners. Nou, ik heb die bij mij amper gezien en mijn overbuurman Rien Verhoeckx ook niet volgens mij.
De wedstrijd verliep vreemd. Ik had verschillende voerplekjes gemaakt, zowel recht voor me in het diepe als pal tegen de oever tegen het talud (waar meestal de vissen hier worden gevangen blijkbaar). Ik voerde met zowel micro-pellets als enkele maiskorrels en, jawel, enkele brokjes vlees.
Na anderhalf uur was er bijna nog geen vis gevangen voor zover ik kon zien. Zelf had ik twee mooie en 3 kleine karpertjes in het net zitten toen die ik allemaal had gevangen met “softies” (zachte haakpellets). Langzamerhand zag je daarna hier en daar een karper gehaakt worden.
Bij mij ging het andersom en ik zag zowat twee uur lang helemaal niks behalve enkele kleine bewegingen van de dobber die verraadden dat er toch vis aanwezig was.
Tijdens het laatste uur begon ik plotseling af en toe een karper te vangen, eigenlijk zonder al teveel te hebben veranderd. Ik was de gehele tijd voorzichtig blijven bijvoeren door af en toe losse pellets bij te schieten en verder, met een klein cupje dat ik op de hengel had, enkele maden en pellets bij te cuppen. De vissen die ik ving beten uiteindelijk aan 4 dode maden, apart.
Schuin tegenover me was, volgens mij ook zowat uit het niks, Ard Verheyen regelmatig mooie karpers gaan vangen tijdens het laatste anderhalf uur. Hij won uiteindelijk het vak aan de overzijde, en de gehele wedstrijd, met ruim 27 kilo.
Aan mijn kant won Jan Zekveld het vak met ruim 26 kilo en mijn 19110 grammen waren nog juist goed voor de tweede plek. Er was in mijn vak ook nog een gewicht van, hoe is het mogelijk, 19107 gram dus het woordje “juist” was hier wel op zijn plaats.
’t Mun is echt een schitterend complex met zowel forellenvijvers als twee karpervijvers. Ik wist niet wat ik zag vandaag. Op de forellenvijvers waren op een gegeven moment zeker 150 vissers bezig en ook de beide karpervijvers waren helemaal vol.
Dit zal de toekomst zijn van onze vissport wanneer de vangsten op de rivieren en kanalen niet beter worden. Ik was echt onder de indruk van dit alles hier.