18-5 1e training Van Harinxmakanaal voor WK Dames Leeuwarden

Eind Augustus is niet eens meer zo heel ver weg. Het was dus de hoogste tijd om eens in Leeuwarden de omstandigheden en het water te bekijken die we gaan aantreffen bij het komende WK Dames dat dit jaar daar georganiseerd gaat worden.
Ik was bovendien weer wel toe aan een dag langs het water want de laatste weken heb ik meer al mijn visspullen gereorganiseerd dan dat ik viswater heb gezien. Dat gaat vanaf nu veranderen.
Ik had dit water ooit nog maar een keer in mijn leven eerder gezien en dat was om eerlijk te zijn geen fantastische ervaring geweest. Ik zou bijna zeggen vooral niet het stuk waar we nu gaan vissen. De sector werd daar toen gewonnen met 2 brasems. Dat is al wel weer enkele jaren geleden maar ik was toch best sceptisch vooraf zo wil ik wel bekennen.
Om maar meteen met de deur in huis te vallen, het viel allemaal bijzonder mee! Zowel Anja Groot, die er ook bij was vandaag, als ikzelf begonnen werkelijk onmiddelijk vis te vangen, een teken dat er best veel vis aanwezig moet zijn daar.
Het werd een prima visdag zo. Volop kleine en ook wat grotere kolbleien, blieken en ook voorns en later ook een aantal mooie brasems.
Het is nu een ander jaargetijde natuurlijk maar ik kan me geen goede reden voorstellen waarom die vissen zouden verdwijnen daar. Het zou ook prachtig zijn wanneer het een beetje wil blijven zoals het nu is want dan gaan we daar een heel mooi kampioenschap beleven.
Wat wel een potentieel probleem geeft is de scheepvaart. Je wordt daar werkelijk omver gevaren en dat zal eind Augustus nog erger zijn. Gigantisch veel pleziervaart maar we zagen ook een, lege, 3000 tonner voorbij varen.
Het gaat niet lang duren voordat we hier terug komen en dat is zeker geen straf. Tijdens de komende trainingen gaat iedereen in ieder geval wat vis vangen en dan zijn zulke dagen leuk en kun je de techniek en tactiek perfectioneren.
Ik ben superbenieuwd hoe alles zich hier de komende maanden gaat ontwikkelen.

Verpa Classic 2e wedstrijd Vijver Dennehof Tremelo-Baal Belgie

Howwww!!! Ik ga er maar niet teveel over zeggen. Laten we zeggen dat ik niet de kortste weg naar Tremelo-Baal meteen wist te vinden, dat ik in mijn hoofd dit plaatsje in een ander deel van Belgie zag en dat de weg die ik wel nam vol was met obstakels van werkelijk allerlei soorten. Files, wegonderbrekingen, omleidingen, het was er allemaal.

Resultaat was wel dat de wedstrijd zou beginnen om 9 uur en dat ik op de bestemming aankwam om 2 minuten voor 9.
Gelukkig werd het begin met een half uurtje uitgesteld dus in ieder geval had ik al wat snoertjes op de hengels voordat het startsignaal klonk.

Ik had gehoord over de mooiste vijver van Belgie en enorm veel vis. Dat zal ook allemaal best maar het was wel het vissen op karpers en dat zijn hele vreemde beesten soms.
De visserij was behoorlijk moeizaam aan onze kant van de vijver. Het ergste was bovendien dat we (Patrick Nilissen, mijn koppelmaat, en ik) vooraf niet precies wisten hoe de visserij hier is en dat wanneer je dat hier niet precies wist je moeilijk kon verwachten dat van meet af aan de dobber onder zou knallen.

Ik had al snel gezien dat het vissen met deeg hier belangrijk is. Niet bepaald mijn specialiteit maar goed. Wat we ook deden, we kregen alleen maar lijnzwemmers ermee.

Met zachte pellets op de haak werden om ons heen ook enkele vissen gevangen en ook wij vingen er enkele. Van ook maar iets van een verbeterende visserij was voor ons echter geen sprake. Bij de pauze hadden we bij elkaar 7 karpers gevangen.

Na de pauze zagen we steeds meer vissen hoog in het water en daarop besloten we ons te concentreren.
Af en toe was er eens een aanbeet. Je hoefde niet eens de dobber te bekijken, de vis zwom vanzelf de elastiek uit de hengel.
Ook nu vingen we niet veel vissen maar we vingen wel grotere exemplaren en bovendien ving Patrick nog een aardige bonus-graskarper.

Uiteindelijk eindigden we met 22450 gram en een 4e plek in ons vak die voor de competitie misschien nog net te gebruiken is.

We hebben pas 2 wedstrijden gevist en zowat ieder koppel heeft al wel ergens wat averij opgelopen. Geen probleem want je hebt twee afvallende resultaten. Het is dan ook nog veel te vroeg om serieus naar het klassement te kijken.
Met een 2 en een 4 staan we in ieder geval nog op een redelijke klassering. De komende wedstrijden worden natuurlijk wel steeds meer belangrijk.

Dit is trouwens een leuk opgezette wedstrijd en je kan zien dat er tegenwoordig een hoop echte karperfreaks zijn die zich volledig op dit soort wedstrijdvissen toeleggen. Persoonlijk zal ik dat echter nooit doen.
Karpers zullen nooit mijn lievelingsvissen worden. Hoewel ze natuurlijk spectaculair zijn om te vangen zijn het ook altijd weer onbetrouwbare vissen die je maar moeilijk kan doorgronden tenzij je jezelf daar volledig op concentreert.
Nu stond de wind die er was op de overkant en dat betekent in 99 van de 100 gevallen dat er daar zich meer vissen ophouden. Er werd daar dan ook veel meer gevangen hoewel na de pauze ook bij onze oever de vangsten toenamen.

Volgende wedstrijd in deze serie is begin Juni en ik ga zeker proberen om eens een oefendag in te plannen. Vissen als een “kip zonder kop” heeft weinig zin als je wilt meedoen voor een goed resultaat bij deze voor mij “vreemde” visserij.

Interland Duitsland-Nederland Glinde 5 en 6 mei (dames en heren)

We visten op de Elbe en wat een prachtige rivier is dat! Een echte natuurrivier met veel en sterke vissen. Grote kolbleien, heel veel windes en vooral (ook hier) brasems werden er gevangen.

 
Deze rivier kan ik maar met een water in Nederland vergelijken en dat is de IJssel. Op de IJssel is er echter geen visser bijna die het in zijn hoofd haalt om met een dobber te vissen. Nu was dat wel zo en dat hebben we geweten ook!

 
Je zou met recht kunnen zeggen dat we een lesje gespeld hebben gekregen van onze Duitse tegenstanders die gewoon meer ervaring hadden met dit soort omstandigheden.
Ik geloof niet dat ik al ooit van mijn leven zoveel vissen heb zien verspelen. Zoooo frutrerend want verreweg de meeste van die vissen werden verspeeld door ons. Vang ook maar eens die grote vissen in zo’n snelle stroming. Daarvoor heb je vooral dik materiaal nodig en hoewel we toch goede trainingsdagen hadden (waarbij die echt grote vissen gewoon minder werden gevangen) ging het tijdens de wedstrijddagen nog niet optimaal.

 
Als coach kan ik hier allemaal best mee leven hoor. Dit was een speciale visserij en vissers die we onder andere omstandigheden al vaak genoeg hebben verslagen waren hier gewoon iets te goed voor ons. In het wedstrijdvissen kan zoiets gebeuren. Geen probleem, zolang we er maar van geleerd hebben want juist dat was het grote doel van deze wedstrijd hier.

 
De streek in Duitsland waar we nu waren, laten we zeggen omgeving Magdeburg, heeft toch zoveel meer mogelijkheden om veel vis te vangen dan wij hebben, niet normaal gewoon! Water in overvloed maar dan water met veel vis erin. En wat voor vissen! Hier was het echt prachtig en zo zijn er hier nog 100 wateren. Daarmee vergeleken zijn we echt sukkelaars.

 
Volgend jaar organiseren we deze wedstrijd in Holland. Ik vraag me nu al af hoe we die mensen in godsnaam iets interessants kunnen bieden. Gelukkig wil men zoals men zegt maar een technische (lees moeilijke) visserij. Ik zou ook niet weten wat we anders te bieden hebben.

 
“Resultaat-technisch” gezien beleef ik in ieder geval een matige start van het Internationale seizoen. Wel een gigantisch leerzame start maar het gaat uiteindelijk wel om het resultaat natuurlijk.

Damesinterland Belgie-Nederland Lac de Grand-Leez

Vandaag was ik in Belgie, in de buurt van Namen om precies te zijn, voor bovengenoemde interland.

Vooraf was ik niet gerust op een goed resultaat om eerlijk te zijn. Niemand van ons had ooit het water eerder gezien en bovendien zijn de Belgische dames nu niet bepaald “prutsers”.

Het zou een prachtige voorn-visserij zijn waarbij wel 10 kilo te vangen zou zijn maar dit alles zou verbleken bij de brasemvangsten die hier mogelijk zouden zijn.
We hadden wel wat info kunnen vergaren en we hadden besloten om de hoeveelheid muggelarven zo beprekt mogelijk te houden en in de plaats daarvan met name te kiezen voor een maximale hoeveelheid wormen. Dat bleek achteraf nog niet zo’n slechte tactiek.
Ik heb vandaag echt genoten! Wat een fantastische visserij maakten we mee!!
Inderdaadwas het in het eerste uur van de wedstrijd in en uit op 5 tot 8 meter net achter het talud met de ene voorn (en windes) na de andere.

Tijdens het kort vissen werd regelmatig gecupt op de volle hengellengte met leem (met een klein beetje lokaas) en vooral veel geknipte wormen.
Na ruim een uur probeerde men voor het eerst op volle afstand te vissen en zo’n 15 minuten later was iedereen al overgeschakeld. Logisch ook want al snel kwamen de eerste grote vissen (brasems, behoorlijk wat zeelten en een enkele giebel) op de kant. Vanaf dat moment was het dus gericht vissen op grote vissen.

We weerden ons prima hoewel we uiteindelijk verloren van een prima Belgisch team dat, geloof me, een van de top-kandidaten is voor de wereldtitel later dit jaar aan het van Harinxma-kanaal.
De eindstand was 26 punten voor Belgie tegen 29 punten voor ons. Toch (en dat is redelijk uniek na een nederlaag) kon ik niet anders dan iedereen complimenteren met een prima prestatie. Bovendien, en dat is nog veel belangrijker dan het resultaat op zich, wat hebben we met zijn allen weer veel geleerd!
Individueel was de overwinning met ruim 35 kilo voor onze eigen Anja Groot. Een schitterende prestatie en datzelfde kan worden gezegd over de tweede plaats van Kaylee Goedhardt.
Ik zat er op de terugweg nog aan te denken, we moeten nog best wat “sleutelen” hier en daar maar hoe goed presteren onze meiden al niet ondanks dat men nog piepjong is.
Anja won dus nu voor Kaylee, vorig jaar won Anouk vd Belt al eens Duitsland-Nederland, Chantal Mensink werd bij die wedstrijd al eens derde en dan hebben we natuurlijk ook nog de Individuele wereldkampioene in Ingeborg Audenaerd.
Wanneer we nog iets constanter kunnen worden dan zou je zeggen dat het toch niet anders kan zijn dan dat ons nog mooie dingen te wachten staan met dit team?

Nogmaals, een heerlijke dag was het. Ik vraag me nu al af waar we in godsnaam volgend jaar de Belgen ooit net zo’n onvergetelijke dag kunnen aanbieden.

Rampvlucht in Schelle

Ik had hier al eerder “pakken slaag” gekregen en ook nu was er geen beterschap, integendeel.

Ieder jaar vis ik hier een keer en dat is absoluut niet genoeg om ook maar iets van de visserij te begrijpen zo blijkt. Echt niet te geloven.
Vandaag werd dus de jaarlijkse Belgie-Nederland hier gevist die georganiseerd wordt door Ed Willems. Hartstikke leuke wedstrijd maar dus zoals ik al omschreef ook een die voor “pijn” zorgt.

We vissen 2 x 2 en een half uur en wanneer je dan aan het eind nog steeds niet de juiste tactiek weet te vinden dan is dat natuurlijk niet goed. Het lijkt allemaal zo simpel maar de praktijk blijkt toch anders. Ook vandaag waren veel van de deelnemende Nederlandse vissers “kannonnenvoer” voor hun Belgische tegenstrevers die dit soort visserij gewoon vaker doen en beter beheersen.

Ik ving uiteindelijk na 5 uur prutsen zo’n 23 kilo vis en dat is een achterhoede uitslag hier.
Ik moest mee wegen en het was onvoorstelbaar hoeveel brasems ik heb gezien die gemakkelijk de 3 kilo passeerden. De grootste karper was, jawel, ruim 15 kilo zwaar!
Ik weet niet wat ik er verder nog over kan zeggen behalve dat ik binnenkort hier absoluut een keer vrij ga vissen want dit was geen leuke vis-ervaring. Om me heen werden er volop 40 kilo + gewichten gevangen dus logisch dat dit beter moet voor me. Ik houd jullie op de hoogte

Anglo Dutch Festival dag 4

Het weer zou beter gaan worden en ik voorzag al een schitterende visdag als laatste dag van deze wedstrijd. Helemaal mis dus! Er was net zoveel wind als gisteren of zelfs nog meer. Net nadat we hadden aangevoerd kregen we ook nog te maken met een gigantische regenbui.
Het Kanaal door Voorne is al heel gevoelig en dan kan je gewoon geen maximale vangsten verwachten onder dit soort omstandigheden.
Ik had een redelijk nummer geloot enkele plaatsen links van waar ik op de 2e dag van de wedstrijd zat. Ik zag het vooraf wel zitten.
Hoe is het mogelijk! Na 2 uur en 20 minuten had mijn dobber nog geen zakkende (of stijgende) beweging gemaakt. Enkele vissen waren er gevangen om me heen en er waren er ook alweer veel gehaakt (en verspeeld). Bij mij was het stil.
Toen ik dan eindelijk een vis ving en ik weer opnieuw mijn lijn terug in het water bracht duurde het 3 seconden voor de tweede vis aan de haak hing. Apart, want daarna weer 45 minuten geen teken van leven.
Uiteindelijk ving ik 6 brasems die ruim 10 kilo wogen. De laatste vis was een belangrijke want daardoor eindigde ik in het festival als 7e terwijl ik zonder die vis misschien wel 10e was geworden.
Het festival werd gewonnen door de Belg Jurgen Maenhout. Uiteindelijk passeerde hij Andre Schipper die 2e werd voor Richard Vaughn.
De vangsten en zeker het weer waren misschien niet super, toch vind ik ieder jaar weer deze wedstrijd een verademing. Niks geen gestress, niks geen gezever of gezeur, iedereen is happy en geniet van de week. Ik ben waarschijnlijk de enige visser aan de waterkant die zich ergens druk om maakt maar dat is nu eenmaal mijn karakter wanneer ik iets mee organiseer. Ik zou het namelijk niet kunnen hebben wanneer niet alles optimaal verloopt.
Weet je wat het leukst was aan deze week? De bedankjes van sommige vissers die geen “graat” gevangen hadden en toch repten over een fantastische week.
Aanstaande maandag begint de tweede week maar in dit geval zonder mij. Ik zorg dat iedereen op de stek komt en dat de loting goed gaat. Daarna ben ik weg. De bestemming is Glinde nabij Magdeburg in Duitsland waar we komend week-end een Interland vissen tegen Duitsland met zowel ons dames- als herenteam. We vissen op de Elbe in een schitterend visgebied. Dat lijkt me een visrijke wedstrijd te worden. Ik houd jullie op de hoogte.

Anglo Dutch Festival dag 3

Het zit dit jaar niet echt mee met het weer tijdens deze wedstrijd. Vandaag was het een echte stormdag. Geluk bij een ongeluk was nog dat de wind iets van achter kwam anders was de enige mogelijkheid die over bleef de feederhengel.
Logisch dat onder deze omstandigheden de vangsten wat minder waren. Frustrerend want je kan gewoon zien dat er veel vis aanwezig is.
Pat Mc Evoy won vandaag met net 24 kilo en dat kon je een nipte overwinning noemen met nog twee vissers met “een halve vis”minder.
Zelf had ik tot nu toe mijn beste dag. Ik ving ruim 21 kilo en was daarmee 4e.
Bij dit festival gaat het ieder jaar precies hetzelfde. Dit is een enorm sterk deelnemersveld en alle deelnemers kennen inmiddels dit water. De verschillen zijn na drie dagen dan ook erg klein. Andre Schipper leidt nog met wat voorsprong maar daarchter zijn er nog veel vissers die een kans maken op een hoge klassering. Ook ik heb nog een (kleine) kans want ik ben inmiddels opgeklommem naar plek 8.

Anglo-Dutch Festival dag 2

Vandaag visten we op een ander stuk parkoers van het kanaal. Nu rondom de kleine sluis. Prima nummers normaal. Ik lootte links naast de sluis. Een echte topstek.
Ook vandaag viel het allemaal wat tegen. Geen lijners, amper beten, het leek gewoon alsof er weinig vis aanwezig was. Ik ving uiteindelijk 14500 gram en dat was wat heel wat vissers in ons vak zo ongeveer vingen. Ook nu werd naast me redelijk gevangen. Lee Hall ving 22 kilo en ook hij sloeg de gehele dag aan, ook weer op veel lijnzwemmers die ik totaal niet kreeg trouwens. Het zal moeten verbeteren want zo gaat het niet goed voor me.
Andy Beesley won vandaag met ruim 29 kilo. Ik heb nog heel wat in te halen en moet echt een supoerdag krijgen voor een topresultaat. Het mooie van dit systeem van totaalgewicht is dat er zoiets altijd nog in zit tot op de laatste dag van de wedstrijd. Ik blijf hopen!

Anglo-Dutch Festival

Voor de 14e keer organiseer ik samen met Pat Mc Evoy deze wedstrijd waaraan vooral Engelse wedstrijdvissers deelnemen, aangevuld met wat Nederlandse en ook Belgische vissers.
Na de prima wedstrijd van gisteren viel het nu allemaal iets tegen eigenlijk. Het blijft maar te koud en wisselvallig weer en dat heeft zijn invloed op het aasgedrag van de vissen.
Wat ik ook deed, op geen enkele manier kreeg ik iets fatsoenlijks op gang. Wat ik ook deed, ik kreeg gewoon amper een beet. Uiteindelijk ving ik 4 vissen die bij elkaar ruim 7 kilo wogen. Een slechte start van het Festival dus. De uitslag wordt opgemaakt aan de hand van het hoogste vangstgewicht over 4 dagen dus er is nog alles mogelijk. Ik lig echter al 29 kilo achter op de winnaar van vandaag. Andre Schipper ving namelijk 36 kilo en daarmee nam hij meteen een aardige voorsprong.
Ook naast me werd goed gevangen door Ritchie Vaughn. Hij werd tweede met 23 kilo. De gehele dag sloeg hij aan, hetzij op aanbeten of ook vaak op lijnzwemmers. Als enige op dat hele stuk parkoers. Wat kan vissen toch een vreemde bezigheid zijn soms.

1e Topcompetitie-week-end

Van dit soort dagen wordt ik nooit zo vrolijk. Ik kijk al meer dan vaak genoeg naar viswedstrijden en zelf een keer vissen zou beter zijn geweest.
Toch zie je altijd ook weer leuke dingetjes. Hoogtepunt van het week-end was voor mij de overwinning van Berjan Bruggink bij de U18 categorie. Een nieuweling die meteen zo’n wedstrijd wint vind ik altijd al speciaal maar dit ventje is nog zo jong. Prachtig!
Verder werd er eigenlijk verassend goed gevangen. De zondag was zelfs de beste wedstrijd daar van de laatste twee jaar volgens mij. Prachtige grote brasems werden er gevangen.
Het wordt nu echt tijd dat ik weer zelf ga vissen en daar ga ik morgen mee beginnen