5-12 Drimmelen Jachthaven

Vorig jaar was het hier prachtig met volop voorn in de haven de gehele winter lang.
Nu is het te triest voor woorden eigenlijk. In de Oude Jachthaven wordt geen enkele voorn gevangen en gaat het om wat zwartbekgrondels en een enkele bonus baars.
In de Tussenhaven wordt dan nog wel wat vis gevangen maar het hoogste gewicht aan voorn(tjes) tot nu toe is amper 4 kilo geweest.

Vandaag kwam ik op een nummer te zitten pal tegen de oever en ik verwachtte al op voorhand niet veel van deze plek die niet vaak wordt uitgezet.
Het was dezelfde plek waar mijn zoon Robin zo’n 10 jaar geleden eens de grootste voorns ving tijdens een middagje vrij vissen die ik ooit in deze haven gezien heb. Maar eentje daarvan zou genoeg zijn voor de vakwinst nu.

Nou, grote of kleine voorns, er werd er precies eentje gevangen in de gehele wedstrijd die met net 2 kilo werd gewonnen. Enkele baarzen en wat zwartbekgrondels.

Het vakje waarin ik zat werd gewonnen met, jawel, 520 gram aan uitsluitend kleine zwartbekgrondeltjes. Toch wel zo’n 50 a 60 visjes.
Ik zelf eindigde met 300 gram als allerlaatste in dit vakje. Iedereen had wel 50 of 100 gram meer.
Had ik dan geen beten gehad. O ja zeker wel. Genoeg zelfs om veel meer stuks te vangen.
Hier is het vissen op die beestjes wel iets anders dan op andere plekken. Ze laten zich niet bepaald gemakkelijk vangen en god weet hoeveel beten ik heb gemist. Frustrerend!!

Een hele wedstrijd lang gevist zonder de oplossing te kunnen bedenken. Daar word ik nu niet goed van.
Morgen komt in ieder geval een herkansing.

24-11 2 daagse Bakkerskil Werkendam Dag 1

Ik wil echt zo vaak mogelijk vissen deze winter dus wanneer er waar dan ook een mogelijkheid zich aandient dan ben ik er. Vissen hier kan echt prachtig zijn trouwens. Vorig jaar heb ik me hier prima geamuseerd.
De Bakkerskil ligt aan de rand van de Biesbosch en vormt maar een klein onderdeel van een groot watergebied hier. Blijkbaar is dit ook weer zo’n winter-verzamelplek voor alle vis die hier in de buurt rond zwemt.
Het zijn ovedrigens maar hele kleine wedstrijdjes hier met beperkt aantal visplekken maar wat maakt het uit? Ik wil maar een ding en dat is vissen. Zo vaak dat maar kan.

Koppelmaat Lucien de Rade trok voor ons het meest linkse nummer en hoewel dat een eindplek is waren we er helemaal niet zo heel blij mee. Hoe meer naar de andere zijde van het parkoers hoe beter vaak. Daar komt het hier meestal op neer.
Nou ja, we gingen er gewoon het beste van maken.

We vingen in ieder geval heel veel stuks en zo werd het een prachtige visdag. Eerst vingen we de visjes beide op korte afstand, later in de wedstrijd moesten we vooral wat verder uit de oever vissen. Heel veel kleine voorntjes vingen we met hooguit af en toe een “maatvisje” ertussen. Alles bij elkaar vingen we zo toch wel 400 stuks voor een totaalgewicht van 11799 gram. Zeker geen slecht gewicht maar eigenlijk wisten we allebei dat het allemaal net niet genoeg ging zijn.

Dat klopte ook. Ron Vermeulen en Ton van Osch vingen op nummer 1 ruim 20 kilo en wat opviel was dat daar heel veel flinke blieken tussen zaten.
Hetzelfde gold voor Piet en Ad van Nijnatten die 2e werden met ruim 16 kilo.

Ons gewicht bleek uiteindelijk genoeg voor de 4e plek. Lekker gevist maar nooit echt het gevoel gehad dat we echt in de wedstrijd zaten. Kan gebeuren. Op naar de 2e dag

26-11 2 Daagse Bakkerskil Werkendam Dag 2

Na de 4e plaats van de 1e dag wisten we dat we vandaag een hele goede klassering nodig hadden voor een van de eindprijzen. Daar gingen we vol voor natuurlijk.

We lootten nu nummer 3 en wisten vooraf niet goed wat ervan te denken. Op de 1e dag was er in ieder geval geen goed resultaat gevist dus dat leek me verdacht.

Het werd een leuke visdag maar ook een enorm vreemde en een van die dagen dat je gewoon geen logische verklaring kunt bedenken voor wat er gebeurt.
Het was prachtig weer dus in ieder geval werd het een mooie visdag waarop we echter nooit goed los kwamen.
Natuurlijk vingen we wel vissen maar nooit ging het al te vloeiend.Wat natuurlijk daarbij niet echt hielp was dat een van de bewoners aan de overzijde van het water besloten had om vandaag zijn stoep aan te leggen waarbij zelfs een trilmachine aan te pas kwam. Tja zoiets kan gebeuren natuurlijk.

Als ik naar links keek zag ik volop kleine vis vangen en wanneer ik keek naar rechts dan zag ik constant grote blieken vangen.
Bij ons was het eigenlijk “vlees noch vis”. Blieken, waarop we op deze plek hadden gehoopt, vingen we al helemaal niet en ook de voorns lieten zich niet gemakkelijk vangen, althans niet zoals naar links zo leek het.

Bij het einde van de wedstrijd wist ik al dat het “hem niet ging worden vandaag”. Toch hadden we nog 10050 gram bij elkaar gescharreld. Veel minder vissen als op de eerste dag maar gemiddeld iets groter nu. Het scheelde allemaal niet eens zoveel of er had nog wel degelijk iets in gezeten voor ons.

Vreemd toch hoe een wedstrijd kan lopen soms. Wij hadden geen enkele bliek gevangen en toch werd rechts naast ons de wedstrijd gewonnen met bijna 17 kilo aan uitsluitend grote blieken. Hoe kan zoiets nu?? Onze buren visten behoorlijk op de grond en ik zag de dobbers soms zo van links naar rechts gaan of andersom. Ook rechts van ons werd trouwens geen enkele bliek gevangen en zonder lullig te willen klinken kan ik me ook niet voorstellen dat ze er waren waar wij zaten. Anders zou je er toch eens een paar moeten vangen zou je denken, al vis je nog zo verkeerd.

Ons gewicht was slechts genoeg voor de 5e plek. De 2 daagse werd gewonnen door de winnaars van de 1e dag Toon van Osch en Ron Vermeulen die nu tweede werden vandaag. 3 punten dus in totaal. Proficiat jongens.

22-11 Lansmeer Koppel Noord-Hollands Kanaal

Dit is een fantastische winter-visplek gewoon. Ik had ook nu weer gehoord over prima vangsten in de afgelopen weken en ik was ronduit benieuwd naar de ontwikkelingen van vandaag.

Het vissen hier is totaal anders dan de havenvisserij. Hier gaat het vooral om blieken en kolblei met daartussen wat brasems.
Vandaag moesten we trouwens eerst maar eens beet krijgen, zo dacht ik, met het slechte weer en de winterse buien in gedachte. Nou, beten zouden we krijgen vandaag.

We lootten fantastisch en hadden het eindnummer. Op voorhand gezien prima natuurlijk. Nu zitten hier de koppels wel heel ver uit elkaar en dus heeft iedereen volop ruimte maar een eindnummer wil je normaal natuurlijk altijd loten.

Tijdens het optuigen van de hengels had ik wat kleine vis zien springen en ook had ik een grote snoek zien draaien. Dat duidde erop dat er in ieder geval vis moest zitten.

Het eerste uur vingen we niet veel. We hadden besloten om allebei een andere afstand te bevissen zodat we zo min mogelijk last van elkaar zouden hebben. De smalle berm hier maakt het afsteken er niet gemakkelijker op. Ik viste op 6 meter en Simon viste ver. Wel konden we elkaar altijd bijspringen als dat goed zou blijken te zijn.
Tijdens het eerste uur vingen we zelf amper iets fatsoenlijks maar naar rechts zagen we wel regelmatig schepnetten het water in gaan.

Na het eerste uur begonnen wij regelmatig vis te vangen. Zowel Simon als ik vingen 2 brasems en verder regelmatig blieken van 200 a 300 gram. Zo bouw je natuurlijk wel snel een gewichtje op.

De gehele dag vingen we maar nooit ging het echt snel. Tot aan het laatste half uur toen we in die tijd nog zeker 8 kilo bijvingen.
We moesten wel een flink gewicht bij elkaar hebben gevangen. Maar dat zou ook nodig zijn vandaag want iedereen had goed gevangen.

Het bleek dat er verbluffend veel vis was gevangen. Echt niet normaal en al helemaal niet normaal voor deze tijd van het jaar.
Pa en zoon Surquin wonnen de wedstrijd met maar liefst 38800 gram. Verder was er nog een 37650 gram en wij werden 3e met 36600 gram. In ons vak waren er verder nog meerdere gewichten van 30 kilo +.
Wat een fantastische visserij en wat een fantastisch visweek-end!!
Ik denk niet dat je het vaak meemaakt in deze tijd van het jaar dat je als koppel meer dan 60 kilo vis vangt in een week-end.
Wat kan wintervissen toch mooi zijn!!!!

21-11 Koppelwedstrijd Hengelsport Nijkerk Huizen Haven

De eerste winterkoppel samen met maat Simon vd Kolk werd er gelijk een om niet zo snel te vergeten. Ondanks het dramatisch slechte weer werd het een heerlijke visdag.

We moesten vandaag vissen aan de westkade. Er was namelijk, ook nog zowat tegenover onze visplek van vandaag, een restaurant afgebrand afgelopen nacht en daardoor was de oostkade afgezet. Op zich maakt dat trouwens niet veel uit hier. Het watertje is hier zo smal dat je nog altijd op ongeveer dezelfde plaats vist.

We hadden besloten om geen lokaas te gebruiken vandaag. Bij het begin een cupje hennep en casters lijkt nu de beste manier om hier de wedstrijden te beginnen.
Het water stond bijzonder laag vanmorgen. Dat is afhankelijk van de windrichting hier. De Randmeren liggen vlakbij en als de wind tegen (vanaf Huizen gezien) de overkant blaast dan staat in de haven het water zomaar 20 centimeter lager.

Meteen na het begin rechts van ons overal volop vis en als ik naar links keek veel en veel minder. Ik zag rechts wel veel kleine vis vangen trouwens.
Zelf vingen we wel wat vissen maar zeker niet al teveel. Wel meestal mooie voorns en baarzen.

Na een tijdje begon het bij ons wat beter te lopen. Vooral Simon ving behoorlijk goed en bijna allemaal behoorlijk grote vissen.
Zelf viste ik kort en dat ging veel minder goed. Op een gegeven moment besloot ik om ook wat wormen te voeren kort. Ik had met casters al een aantal behoorlijk mooie baarzen gevangen dus dat leek me niet meer dan logisch. Nou, werken deed het totaal niet. Als ik al een baars ving dan bleef het met casters.

De laatste 2 uur van de wedstrijd moesten we we samen ver gaan vissen, iets dat we eigenlijk altijd willen vermijden. Nu was dit absoluut de beste optie en deze periode werd voor ons de beste van de westrijd.
Wat aas los bijschieten functioneerde prima vandaag en zo hadden we een uurtje van allebei in en uit. Wel met nu ook wat kleinere vissen ertussen trouwens maar zo’n uur met 2 man lervert al met al heel wat vissen op natuurlijk.

We bleven tot het einde vangen en ik was benieuwd hoe de uitslag ging zijn. Ik had het idee dat we nog zomaar de nummers rechts van ons konden hebben ingehaald hoewel we na het begin van de wedstrijd flink achter stonden.

We vingen uiteindelijk 23899 gram aan voorn en een aantal baarzen. Wat een fantastische visdag.
Dit bleek uiteindelijk nog meer dan 6 kilo meer te zijn dan de tweede plek in het vak. We bleken gemiddeld veel grotere vissen gevangen te hebben.
Heerlijk gevist vandaag en het bleek genoeg om de wedstrijd te winnen vandaag. Prachtig.

8-11 Huizen Haven

Ik had wisselende berichten gehoord vooraf over de vangsten hier en was dan ook erg benieuwd.
Vandaag visten we de eerste wedstrijd uit de serie die Bouke vd Ploeg hier organiseert, de eerste winterwedstrijd van dit seizoen ook.

Het werd een prachtige wedstrijd. Mooier kan bijna niet eigenlijk.
We vissen hier altijd in twee vakken, een vak aan beide zijden van de houten loopbrug over het water.
Natuurlijk is nooit iedere visplek hetzelfde maar het is toch lang geleden dat ik een wedstrijd zag waarbij de vangsten zo perfekt waren verdeeld over het gehele parkoers.

Allebei de vakken werden gewonnen met ruim 13 kilo en er waren in de gehele wedstrijd maar amper gewichten van minder dan 9 kilo. Dat is toch prachtig wedstrijdvissen??

Er zit hier dit jaar wat meer en grotere vis dan in de laatste jaren volgens mij. Dat belooft nog wat voor de komende maanden!
Ik zag bovendien enkele schitterende grote voorns tussen de vangsten hier en daar.

Ik zat 3 plekken rechts van de loopbrug, normaal zeker niet het beste stuk. Ik zag echter al voor de wedstrijd volop beweging in het water dus ik wist gewoon dat we zouden gaan vangen.
Het begin van de wedstrijd is hier altijd heel belangrijk. Je kunt dan de vissen kortbij vangen en zo was het ook vandaag. Iedereen ving in het eerste uur volop vis.
Daarna wordt het vaak wat moeilijker en worden de vissen op wat grotere afstand gevangen.
Ik had vandaag niet met grondvoer aangevoerd, enkele met hennep en casters. Mijn meeste vissen ving ik op 11 meter. Enkele prachtige grote voorns en ook best veel kleine vis. Frappant was dat de baarsjes die hier normaal in onvoorstelbare hoeveelheden rond zwemmen vandaag totaal zich niet lieten zien.

Er zitten hier ook altijd best veel en grote baarzen en in het laatste anderhalf uur van de wedstrijd besloot ik om gericht daarop te vissen. Dat bleek een goede zet en ik ving zo nog zeker enkele kilo’s aan baars.

In totaal ving ik 11390 gram en daarmee was ik 3e in het vak. Een heerlijke visdag!!

7-11 Drimmelen Jachthaven

Wat nou wintervisserij? Het was precies 18 graden celcius toen ik op weg ging naar deze wedstrijd en zo’n temperatuur levert in deze haven altijd onmiskenbaar wat problemen op.

Er gaan op dit soort dagen nog heel wat huurboten de haven in en uit en dat was vandaag goed te merken. Ik denk dat er wel vijftig mensen in en weer uit boten stapten tijdens de wedstrijd.
Dat instappen in die boten ging nog wel, het uitstappen verliep wat meer problematisch.
Op een gegeven moment kwam er een heel gezelschap aan vikingen, althans daar leek het op, terug de haven in en, jawel, even later lagen er toch wel een stuk of 10 van die vikingen in het water terwijl wij nog volop aan het vissen waren. Best leuk trouwens want beet kregen we toch maar amper of niet.

Het is vorig jaar wel gebleken dat de situatie hier heel snel kan veranderen. Nou dat zal moeten ook want zoals het er nu naar uit ziet wordt het hier nog een lange winter.
Om precies te zijn werd er vanmiddag niet een voorn gevangen. Enkel wat zwartbekgrondels hier en daar en enkele baarzen, daar moesten we het mee doen gewoon.

In de Tussenhaven lijkt wel wat vis aanwezig te zijn maar daar stonden vanmiddag geen nummers uitgezet.

Naar ik begreep wordt er voor de haveningang zowat dagelijks gevist met netten door de beroepsvisserij dus ik hoop eigenlijk maar dat de zich voor de haven verzamelende vissen niet inmiddels ergens op een Belgische put rond zwemmen.

Dat is toch gewoon te triest voor woorden trouwens. Daar waar elders in Nederland inmiddels goede regelingen zijn getroffen waardoor de visstand min of meer beschermd wordt is er in dit gebied gewoon helemaal niks geregeld en wordt alles helemaal leeg gevist. Onbegrijpelijk maar waar. Het is om moedeloos van te worden soms.

Mijn vangst? Die bestond uit enkele zwartbekgrondels en 7 baarzen die bij elkaar “bruto”(dus met het weegnet erbij) 1040 gram wogen. Niet genoeg voor een prijs.
Toch zaten er meer baarzen. Ik kon ze namelijk soms zien zwemmen.
Ik had al vrij snel gezien dat ik het met de grondels nooit kon winnen tegen de plekken pal tegen de oever en besloot daarom om me vooral op de baarzen te concentreren. Ik ving er ook enkele maar lang niet wat er rond zwom.
Zo zag ik verschillende flinke baarzen de bijgevoerde stukjes worm onderscheppen terwijl ze het vlak voor hun bek aangeboden haakaas gewoon simpelweg negeerden. Tsja, baarzen zijn vaak erg slimme vissen. Daarom fascineren ze me ook altijd zo.

31-10/1-11 Frankrijk-Nederland Coudecercke Frankrijk Canal Berges

De laatste Interlandwedstrijd van het jaar was een nieuwe Interland op de kalender, die tegen Frankrijk.
Deze wedstrijd stond vorig jaar eigenlijk al gepland maar toen kwam het er uiteindelijk nog niet van. Nu dus wel en dat vind ik echt een goede ontwikkeling. Let wel, Frankrijk kwam met het voorstel en ik vind het prachtig dat we tegenwoordig voor dit soort wedstrijden worden gevraagd.

Deze wedstrijd willen we zo organiseren dat we er ook allemaal zoveel mogelijk van leren en daarom vraagt het bezoekende land om een bepaald soort visserij. Er wordt gevist met teams van 7 vissers, 5 senioren en ook 2 junioren voor wie zoiets al helemaal leerzam is natuurlijk.
Wij hadden gevraagd om een fijne en technische visserij want met name daarin zijn de Fransen echte meesters. Nou, we werden op onze wenken bediend moet ik zeggen.

Verder is alles zo geregeld dat het organiserende land voor alle kosten opdraait, inclusief voer en aas.
Dat voer en aas werd door beide teams precies identiek gebruikt, althans iedereen kreeg hetzelfde aan voer, aas en leem.

Het wedstrijdwater was een klein kanaaltje wat daar door de stad loopt en met een oever die werkelijk speciaal voor het wedstrijdvissen is aangelegd. Zoiets kunnen wij ons misschien maar moeilijk voorstellen maar in Frankrijk kan zoiets gewoon.
Het werd al met al een prachtige ervaring, een hele leerzame ook. WEel kregen we flink op inze broek.

Op de vrijdag trainden we en dat deden we niet los van elkaar maar om en om, net zoals tijdens de wedstrijden.
Als je dan over de oever loopt en je overziet alles eens goed dan zie je meteen het verschil tussen beide teams. Zij vingen wat meer stuks, wij vingen meer van de grotere vissen en speciaal de brasems die toen werden gevangen (en die we tijdens het week-end nooit meer zagen)
Net wat lichter en geraffineerder vissen, daarin zat het verschil tussen het Franse team en dat van ons.
Op zich is dat ook logisch natuurlijk. Wanneer loont het bij ons om zo fijntjes te vissen? Altijd worden er weer wel ergens enkele blieken of brasems gevangen bij onze wedstrijden die het gehele verschil maken en daarop baseert een Nederlandse visser ook zijn tactiek. Hier is dat anders en dat was goed te zien.

Wat bij het aanvoeren opviel is dat hoewel iedereen dus hetzelfde materiaal ter beschikking had dit toch wel op een heel andere manier in het water ging. Wij voerden duidelijk vaster dan onze tegenstanders.

Het werden twee wedstrijden met twee verschillende gedeeltes. Op beide dagen was er na twee uur amper een verschil te zien tussen de vangsten van beide teams. Ook op beide dagen verliep de tweede wedstrijdhelft totaal anders en werden minimaal 70% van de nog gevangen vissen door Franse vissers gevangen. Heel apart.

Wij visten telkens net dat beetje zwaarder dan hen. Na de 1e wedstrijd was er volop contact tussen de vissers van beide teams en van een van de Franse vissers kreeg ik zelfs enkele lijntjes waarmee iemand van ons kon vissen die dat wilde. Op die manier leert in ieder geval iedereen maximaal natuurlijk.
Op de tweede dag werd er zo mogelijk nog lichter en fijner gevist. Wij hadden ons aangepast maar, achteraf gezien, nog niet genoeg. Verschillende Franse vissers maakten het verschil in het laatste wedstrijdgedeelte met dobbertjes van 0,2 en zelfs 0,15 gram. Dobbertjes die overigens nooit stil in het water stonden. Constant liften en weer laten zakken was de beste manier om een vis tot aanbijten te verleiden.

Op de eerste dag verloren we met 44 tegen 61 punten de wedstrijd, een flink verschil. De tweede dag verliep nog minder goed, nu werd het een verschil van 39 punten tegen 66 voor ons. Een meer dan duidelijke nederlaag dus. Zo eerlijk moeten we zijn.

De organisatie van deze wedstrijd was trouwens ongekend. Een officiele opening op het gemeentehuis, en ook een prijsuitreiking daar. Na het vissen langs het water iets te eten voor beide teams en daarna ook nog eens in het hotel. Echt niet meer normaal. Fransen kunnen wel iets organiseren moet ik zeggen!!

Al met al een flinke nederlaag natuurlijk maar ook een heel leerzaam visweek-end. Ik hoorde een van onze jongens zeggen dat dit week-end ons nog punten gaat opleveren tijdens wedstrijden in de toekomst en daar ben ik het volledig mee eens. Iedereen hier aanwezig is hiervan een betere visser geworden.

25-10 Medemblik Jachthaven

Eigenlijk stond er nog helemaal geen wedstrijd gepland voor me maar op de vrijdag hoorde ik over deze wedstrijd en dan kan ik zoiets toch weerniet laten. Waarom ook niet? Er werd volop vis gevangen blijkbaar en dan weet ik dat het daar een prachtige visserij is.

Nu willen er daar nog weleens wat aalscholvers het water induiken daar en het is voor mij toch wel een eindje rijden dus ik besloot om op de zaterdagmiddag toch nog even Andre Schipper te bellen voor de laatste informatie.
Andre zat op dat moment te vissen daar en ving de ene vis na de andere dus de laatste twijfel was meteen weg bij me.

Ik lootte nummer 14 en het was bladstil en prachtig zonnig weer. Een open stukje zonder boten en ik twijfelde al voor de wedstrijd of dit wel ging goed komen. Volop zon, niet te diep en heel helder water zijn meestal niet zo’n goed combinatie.
Dat bleek ook. Links op het parkoers werd prima gevangen en Jan Renes won met ruim 10 kilo de wedstrijd.
Hoe meer je naar rechts kwam op het parkoers hoe slechter het werd. Maar twee plekjes weg links van me zat Simon vd Kolk die in het begin van de wedstrijd ook geen beet kreeg. Later veranderde dat en hij ving nog 75 vissen uiteindelijk. Mijn linkerbuurman ving ook nog enkele vissen wat later in de wedstrijd en zelf heb ik simpelweg nooit ook maar een keer beet gezien.
Tja, wat ik ik daar verder nu van zeggen? Een heel slecht begin van de wintervisserij voor me natuurlijk.
Je weet dat je altijd wel ergens een keer helemaal niks gaat vangen maar nu en hier had ik dat echt helemaal niet verwacht. Het is niet anders.

12 t/m 17-10 I.A.M. Brandenburg Duitsland Silokanal

Na een aantal opeenvolgende weken van allerlei Topcompetities was het nu weer tijd voor een van de laatste grote Internationale wedstrijden van het jaar, de I.A.M. in Brandenburg.
We beslisten enkele jaren geleden om aan deze wedstrijd mee te gaan doen om meer van het Bolo-vissen te leren, lange werhengels van tot wel 8 meter waaraan, zo zou je het eigenlijk het beste kunnen omschrijven, een zware uitvoering van een vaste stok-montage is gemonteerd. Op die manier kan je dan, redelijk gecontroleerd, vissen op afstanden van tot wel 35 a 40 meter.
Bovendien komen er hier nog andere vismanieren naar voor, allereerst het gewone vaste stok-vissen en daarnaast ook wanneer er niet teveel stroming is het slider-vissen.
Ieder jaar weer worden er hier gigantische hoeveelheden vis gevangen, nog een extra reden om hier zeker niet te ontbreken.

Dit is een hele grote wedstrijd met zo’n 50 teams van 5 vissers die meedoen. Die teams komen werkelijk uit zowel heel Europa. Zo was er dit jaar deelname uit, behalve Duitsland, Nederland, Belgie, Luxemburg, Frankrijk, Tjechie, Polen, Hongarije, Litouwen, Estland en Denemarken.
Behalve dit alles, dit is de enige wedstrijd van het jaar waaraan zowel Nationale als gesponsorde teams meedoen. Een prachtige krachtmeting al met al.

Dit jaar was werkelijk alles anders. In de aanloop naar de wedstrijd was het weer plotseling verslechterd, lees veel kouder en ook nat.
Toen ik op de maandag door Duitsland reed was het onderweg zomaar -5 celcius, en dat na een lange periode van zowat +20.
Dat kon niet “ongestraft” blijven, zo had ik me onderweg al bedacht.
Er werd in de week voor de wedstrijd nog geweldig gevangen met gewichten van 20 kilo daarbij. Toen we begonnen te trainen was dit aanmerkelijk minder en, nog erger, nadat er veel heel koud regenwater in het kanaal terecht kwam stortte de visserij helemaal in.

Heel veel vissers hebben dan altijd weer allerlei prachtige redenen voor de slechte vangsten. Overbevissing, te veel vis uit het water weggehaald, alle vis is uit hget kanaal gezwommen enzovoorts.
Nou, in onze sport zijn er gewoon soms momenten dat de vissen niet willen bijten, punt. Het blijft natuur.
Ik kan iedereen eens aanraden om in een visvijver te kijken als het koud weer is. De vissen liggen ergens simpelweg stil in de vijver, zonder letterlijk ook maar een vin te verroeren.

De vangsten waren dus verschrikkelijk deze keer. Vakken waar 4, 2 of soms zelfs maar 1 visser iets wist te vangen. Tja, als je dit water onder normale omstandigheden kent dan geloof je dit gewoon niet!!

Wedstrijdvissen onder deze omstandigheden zegt natuurlijk niet zo heel veel. Dat neemt niet weg dat er toch altijd weer winnaars zijn en dit jaar was dat hetzelfde team dat ook vorig jaar won, het team van Fishing Tackle Max. Tweede werd het team van Stipp-profi, ook voormalige winnaars, en derde werden wij met ons 1e Nationale team.
We behaalden dat resultaat met 5 “vangers” over de twee dagen gezien.

Ik had echt te doen met de organisatoren. Je zal maar geconfronteerd worden met zoiets. Op allerlei manieren probeert men het de vissers naar de zin te maken en dan krijg je dit. Ik kan me voorstellen dat vele teams gaan wegblijven komend jaar. Wij zeer zeker niet in ieder geval! Ook nu weer was dit al met al nog steeds een prachtige visweek.

Beste Nederlander in de Individuele eindrangschikking was Arjan Klop met een 6e plaats.

Het is een apart najaar dit jaar. Na de IAM werd het weer weer heel snel beter, net zo goed eigenlijk als voor de koude periode. Veel deelnemers zullen het waarschijnlijk niet geloven maar slechts 3 dagen na de wedstrijd werd er alweer 20 kilo voorn gevangen en in de wedstrijden van het week-end erna werden er weer volop goede vangstgewichten geregistreerd.
Al die vissen zullen weer heel snel het kanaal terug op gezwommen zijn zeker?