Internationaal Wedstrijden

1 t/m 7-7 Oostenrijk Tulln Meerlandenwedstrijd Tulln

Het is me een georganiseer soms. Om een lang verhaal kort te houden, een dag na het E.K. stond alle koeling die we in Servie gebruikten inmiddels in Oostenrijk waar het team voor de Meerlandenwedstrijd al met de training was begonnen.

Enkele uren na onze koeling arriveerden ook Luc de Werd, die deelnemer was bij beide wedstrijden, en ikzelf ook in Tulln.

De rivier de Tulln was het strijdtoneel voor deze wedstrijd, een zijrivier van de Donau die net onderstrooms van het parkoers zijn monding heeft. Een prachtig stukje viswater trouwens!

De trainingen verliepen ronduit fantastisch. De eerste dag kon je nog zeggen dat we op het beste stuk parkoers zaten, de tweede dag nog kon je zeggen dat we de bovenstroomse eindbox hadden maar na de derde dag was ik helemaal ervan overtuigd dat er succes mogelijk was hier.
We zaten nu pal in het midden en in de box waar Italie had geoefend de dag ervoor en weer vingen we ruim de meeste vis van alle teams.

Het waren mooie trainingen maar ook apart. De meeste vis was te vangen in het eerste uur. Daarna werd het veel moeilijker.
Het was bovendien de gehele week bloedheet en pas weer in de middag ving je weer wat vis van betekenis.

Die vissen waren trouwens prachtige riviervissen. Veel vimba’s (rood-nase), brasems, een enkele carassio en ook prachtige karpers.

Zoals gezegd, we leken de goede aanpak te hebben gevonden en toen ik tijdens de voercontrole voor de eerste wedstrijddag alles bekeek wat iedereen aanbood bleek dat zowat alle andere teams, inclusief het sterke Oostenrijkse team dat hier viste en van deze wedstrijd een belangrijk doelwit had gemaakt, lokaas aanbood dat in ieder geval leek op dat van ons.
Zo belangrijk was dat allemaal niet maar ik vond het wel aardig om te zien.

Wat ik minder aardig vond om te zien was onze loting. Het lijkt wel of ik tegenwoordig vergif aan m’n handen heb.
Op een rivier is het natuurlijk heel belangrijk om in het stroomafwaartse vak zo dicht mogelijk onderstrooms te zitten. Dat geldt al helemaal op een riviertje zoals de Tulln dat al redelijk smal is.
Oostenrijk lootte daar het eindnummer terwijl wij het slechtste nummer 6 lootten. Arme Patrick Broekhuizen die daar moest gaan zitten. Hij kon alleen maar proberen de schade te beperken.

Verder waren onze resultaten ook niet geweldig. Ik had in ieder geval beter verwacht. Ongelooflijk maar precies vandaag waren er veel minder vimba’s en juist meer (en hele grote ook) brasems.

Om ook nu een lang verhaal kort te houden, we stonden 5e na de eerste wedstrijd. Heel tegenvallend maar ook nog steeds met mogelijkheden om te winnen. We stonden maar 4 punten achter op de leiders, Oostenrijk.
Precies het verschil tussen hun resultaat in het kopvak waar zij wonnen en uiteindelijk Patrick Broekhuizen een 5 had gevist.

Het moest bijna wel beter kunnen op dag 2 en het wachten was op een betere loting die Frans van Berkel, de reserve op de tweede dag, voor zijn rekening zou nemen.

Frans lootte alles wat we maar wilden. Een kopstek bovenstrooms, een mooi nummer in het onderstroomse vak, kortom we mochten helemaal niet klagen.

Er was alleen een nieuw en, zo kon iedereen meteen zien bij aankomst aan het water, onoverkomelijk probleem.
Het water was veranderd in iets wat het best is te vergelijken met koffie met melk.

Ik kon het niet geloven! Wij hadden zelf geen druppel regen gezien maar blijkbaar was er op enkele kilometers bovenstrooms van waar we visten een noodweer geweest en dat water was in de Tulln gestroomd. Zo jammer allemaal!!

Het resultaat van de tweede dag was dramatisch. Er zijn precies twee vissen gevangen. Een brasem voor een Oostenrijkse deelnemers en een baars voor Thijs Lupse die daarmee meteen de individuele eindwinnaar werd na zijn sectoroverwinning op de eerste dag.

Die vis bracht ons op een derde plaats in het eindklassement na Oostenrijk en Duitsland.

Ook hier dus een tegenvallend resultaat. Het is niet anders. Het zit niet mee allemaal en er komt niet uit momenteel wat er allemaal absoluut in zit volgens mij.

Het enige goede van deze uitslag was wel dat we met een 4e plek in Luxemburg, een 2e plek in Duitsland en 1e plaatsen in Nederland, Zwitserland en Italie en nu dus de 3e in Oostenrijk de 6 jaarlijkse cyclus van deze wedstrijd ruim wonnen en dat was altijd een belangrijke ambitie.

Al met al een op zich prachtige week met een prima inzet van iedereen. Op niemand ook maar iets aan te merken. Het enige dat er niet helemaal was is het resultaat. En om dat resultaat gaat het nu eenmaal.

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *