Wedstrijden

1 t/m 8 Juli W.K. FEEDERVISSEN GENT BELGIE WATERSPORTBAAN

Wat een week!

Op het moment dat ik dit schrijf ben ik net terug van dit kampioenschap en ben ik er eigenlijk nog niet van bij gekomen.

Het was me dan ook de week wel. Iedere dag van vroeg in de morgen tot laat in de avond bezig zijn met het team en de visserij op de Watersportbaan. Dan zo vroeg mogelijk lekker slapen totdat de wekker weer ging de volgende dag. Je zou helemaal kwijt raken wat er verder in de wereld gebeurt.

De voorbereiding op dit kampioenschap begon eigenlijk al maanden geleden. Verschillende week-ends aan het water voor alle vissers en ook de deelname aan de Van Den Eynde Challenge daar in April waren nog maar het begin. Logisch ook, het minste wat je kunt doen bij een zo belangrijke wedstrijd “vlak bij de deur” is jezelf optimaal voorbereiden. Nou ik moet iedereen complimenteren met hun inzet op dat gebied. Ongekend bijna.

Toen de trainingsweek begon hadden we al een aardig plan in gedachten maar het moet altijd nog maar blijken of er niks verandert aan de visserij en of alles wel hetzelfde blijft na een week training.
Na enkele dagen dacht ik dat we het wat dat betreft toch verkeerd hadden ingeschat. Nadat de vangsten van dag tot dag verbeterden tot en met de woensdag kwam er vanaf donderdag toch een verandering en werd het allemaal wat moeilijker. Ik denk dat het veranderde weer daar ook invloed op had.

We kozen voor 3 verschillende visafstanden. Kortbij (11 a 12 meter uit de oever) om daar wat kleine vis (vooral voorn en baars) bij elkaar te scharrelen, de (met afstand belangrijkste) middenafstand waar de meeste brasems en ook op sommige plaatsen giebels te vangen waren en tot slot de overzijde waar eigenlijk amper vis vandaan kwam maar wat toch een extra optie bleef.

Het aparte was hier de bodem. Die was ongelooflijk zacht. Zodanig zacht zelfs dat volgens ons heel veel aas en lokaas met voerkorf en al daarin verdween. Juist met dat alles in gedachte werd de tactiek afgestemd. Regelmatig een korf leeg trekken juist onder de oppervlakte waardoor de hele inhoud al uit elkaar op de bodem “landde” leek ons een prima optie. Onvoorstelbaar hoe vaak dit een vis opleverde vrijwel meteen nadat we de opnieuw bijgevoerde plaats bevisten (na hem even met rust te laten na het bijvoeren).
In de tussentijd was er dan even tijd om op de korte afstand wat voorntjes en baarsje te vangen, hoewel dit niet altijd en overal lukte.

De eerste wedstrijddag behaalden we 26 punten en daarmee was ik prima tevreden. Een heel kleine achterstand op de leiders, Oekraine, zowat gelijk met Hongarije en een kleine voorsprong op zowel Belgie als Engeland. De tweede dag ging spannend worden.

Een aanmerkelijk betere loting op de tweede dag zorgde meteen voor een bepaald vertrouwen, maar tegelijkertijd is er al zo vaak ook wat mis gegaan dat het vertrouwen nu ook weer niet onbegrensd was. Vooral niet na het eerste uur toen er verassend veel brasems werden gevangen op totaal andere plekken dan de dag ervoor.

Na dat eerste uur werd het overal veel stiller en was het wachten op het superbelangrijke laatste gedeelte van de wedstrijd.
Net als op de zaterdag was dit onze sterkste periode en met nog zo’n anderhalf uur te gaan was het duidelijk dat er 4 teams echt ongeveer gelijk stonden en dat bovendien de situatie zowat met de minuut veranderde. Zo werd het ongekend spannend allemaal.
Wij vingen in die periode hele belangrijke visjes hier en daar (niet alleen brasems maar ook soms voorntjes) waarmee we hele belangrijke punten bij elkaar sprokkelden. Het leek echter net niet goed genoeg te gaan voor de winst.

Oekraine leek te gaan winnen. Zij stonden natuurlijk al voor en in verschillende vakken viste men ook nu weer supersterk. Over missers bij hen hoorde ik lange tijd maar uiteindelijk vingen alle vissers minimaal 1 brasem waarna ik dacht dat de overwinning voor hen was met Hongarije, Engeland en wijzelf heel dicht bij elkaar voor de andere podiumplaatsen.

Ik had me zowat al verzoend met een tweede of derde plek toen plotseling het bericht kwam over een behoorlijke misser bij Oekraine en ook een bij Hongarije. Vlak daarna kwamen enkele uitslagen binnen van ons die net wat beter waren dan ingeschat.
Alleen Engeland leek nog roet in het eten te kunnen gooien en uiteindelijk versloegen we die in de daguitslag met 1 puntje )27 punten voor ons tegen 28 voor hen.

Wereldkampioen dus bij het Feedervissen na de 3e plaats van vorig jaar. Schitterend! Extra slagroom op de taart was nog de individuele 2e plek voor Arnout van der Stadt.

Als ik even de Club W.K’s weg denk dan is het precies 30 jaar geleden dat in het Zoetwatervissen nog eens een team-wereldtitel in welke discipline dan ook werd behaald volgens mij. Nu is het dan eindelijk zover.

Jullie kunnen je niet voorstellen hoeveel bloed, zweet en tranen er wordt gestopt door heel wat mensen, vooral achter de schermen, om te komen tot een resultaat als dit. Wanneer het dan ook daadwerkelijk gebeurt dan is dat natuurlijk geweldig “kicken”. Zoveel mag duidelijk zijn en wat mij betreft is deze titel dan ook, behalve voor de vissers natuurlijk, met name voor deze mensen. Prachtig!

Nog meer succes dit week-end. We wonnen namelijk ook de Meerlandenwedstrijd die in Florence werd gehouden. Het lijkt plotseling allemaal niet op te kunnen.
Deze wedstrijd wonnen we nu voor de derde keer op rij maar juist het feit dat er nu in Italie gevist werd is het meest speciaal. Er zijn al heel wat Nederlandse vissers betrokken geweest bij internationale toernooien daar. Juist die vissers zullen wel begrijpen wat ik bedoel.

Winnen in Zuid Europa is echt speciaal en dat ook nog eens op een werkelijk schitterende manier heb ik begrepen. Proficiat voor iedereen!!

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *