Internationaal Wedstrijden

13-4 Van den Eynde Memorial Ostellato Italie

Ik had besloten om dit jaar zelf mee te vissen. In de feedercategorie wel te verstaan want dat vergde de minste voorbereiding.

Allereerst, wat een fantastische wedstrijd is dit toch geworden! Ruim 960 vissers aan de waterkant is toch echt wat anders dan onze wedstrijdjes van tegenwoordig. Geweldig gewoon en altijd blijf ik me erover verbazen hoe goed de vissers daar in hun materiaal zitten.
Ik bedoel, de gemiddelde Italiaan is toch niet rijker dan de gemiddelde Nederlander volgens mij, integendeel. Nou hier zaten gewoon zeker 750 vissers met materiaal zoals ik dat bij ons bijna nooit zie. Matchstokken, vaste hengels, enorme hoeveelheden dobbers, alles gewoon en alles van het beste. Prachtig.

De feedercategorie zit apart bij deze wedstrijd en dat is ook goed. Overal in Europa is het feedervissen enorm in ontwikkeling en dat is hier niet anders. Ruim 100 deelnemers waren er in deze categorie en om eerlijk te zijn viel het vissen me hier enorm tegen.

Eigenlijk gaat het precies zoals bij ons op een vergelijkbaar water. Het kanaal is daar ruim 80 meter breed en iedereen slingert zijn korf zo snel mogelijk naar de overkant van het water.
Er was in het midden en ook korter onder de oever wel wat kleine vis te vangen maar dat had verder weinig zin.
Naar de overkant dus en “hopen en wachten” op enkele brasems.

Het viel nog niet mee om goed aan de overkant te vissen bij deze omstandigheden. Ik had daar vooraf ook eerlijk gezegd niet genoeg op gerekend.
Mijn wedstrijd verliep dan ook dramatisch. Ik zat op een nog breder gedeelte zonder riet aan de overkant. Ik koos ervoor om toch zo ver mogelijk richting de oever daar te vissen en achteraf gezien had ik iets verder van de oever moeten vissen. Daar werden de meeste vissen gevangen in ieder geval.
Zelf kreeg ik in de eerste 2 uren geen enkel teken van leven. Daarna kreeg ik af en toe een lijner. Juist op het moment, met nog vijftig minuten te gaan, dat ik absoluut vis op de plek begon te krijgen gooide ik alles af op de enige hengel waarmee ik goed de gewenste afstand kon gooien. De rest zal ik jullie maar besparen. Dramatisch! Een vis(je), dat was mijn totaal vandaag.

De winnaar zat vlakbij me. Hij ving 10 brasems voor 11 kilo. Er was ook wel degelijk vis in de omgeving, zeker op het laatst.
Afgooien op zo’n belangrijk moment was er voor mij teveel aan vandaag.

De prijsuitreiking van de wedstrijd was zoals altijd fantastisch gewoon! Wat is Italie toch een prachtig visland! Het vissen staat er gewoon op een veel hoger niveau dan bij ons, zo simpel is het.
Wat een respect ook voor Marcel van den Eynde! Hij zou zich zelf nog het meest verbazen volgens mij wanneer hij dit zou kunnen zien allemaal. Het is ook amper te bevatten trouwens. Uniek!

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *