Wedstrijden

15 t/m 19-7 Fish-O-Mania Browning Cudmore Arena Lake Whitney Engeland

We hadden vooraf heel wat gehoord over het “ombouwen” van Arena Lake, de plaats van handeling voor deze wedstrijd. Er zouden nu veel meer kleine vissen zitten en veel minder van de grotere karpers die we afgelopen jaar bevisten.

Het grootste probleem is altijd dat we hier niet mogen oefenen vooraf. De situatie vooraf helemaal inschatten is dan ook heel moeilijk. We hadden wat internet-informatie en wat informatie van vissers die daar dit jaar al hadden gevist en daarmee hield het wel op.

We hebben bij deze wedstrijd altijd Engelse hulp in de vorm van Darran Bickerton en die man is van enorme waarde heel vaak. Hij viste vroeger bijna wekelijks zijn wedstrijden op dit complex en kent er iedereen. Zo had hij nu geregeld dat we enkele dagen konden trainen op een meer waar bijna dezelfde vissen in zwommen als op Arena Lake.
Niet alleen werden dat prachtige visdagen, het gaf ook de gelegenheid om met name al het materiaal af te stellen voor dit soort visserij.

Verder was het dit jaar misschien nog wel belangrijker dan anders om de grote Fish-O-Mania Finale te bekijken van de zaterdag. Men mag dan wel andere vismanieren en aassoorten gebruiken maar nog altijd geeft het een prima beeld van de omstandigheden die te verwachten zijn.

We lootten nummer 8 (Dieter Friederichs) en nummer 15 (Jurgen Spierings) en met die nummers was ik eigenlijk vooraf niet tevreden. Het is namelijk zo belangrijk om iemand te hebben die de wind op kop heeft en met deze nummers hadden we beide vissers met wat zijwind.
Ieder jaar weer blijken de beste plaatsen zoals gezegd de plaatsen waar de wind naartoe waait. Daar staat dan weer wel tegenover dat als je iemand met de wind op kop hebt de andere visser van het team automatisch de wind in de rug heeft.

Zowel op de zaterdag als de zondag vilen de vangsten zeker niet mee. Waar in de aanloop naar de wedstrijd nog gewichten tot wel 50 kilo werden gevangen was dit nu veel en veel minder. Zoals zo vaak wanneer een water voor een tijdje wordt gesloten voorafgaand aan een wedstrijd doet dit de vangsten bijna nooit goed.

Meteen na het begin werden er vissen gehaakt op de plekken waar de wind op stond en ook Dieter haakte al snel zijn eerste vis, een mooie zeelt. Jurgen moest langer wachten maar kreeg uiteindelijk de vissen toch ook aan het azen.

In de tussenstand stonden we meestal tweede, behalve na zo’n twee uur (ieder half uur is er een nieuwe tussenstand) toen we plotseling na een minder half uur zakten naar de 5e plek. Nooit echter was de afstand met de tweede plek groter dan zo’n anderhalve kilo.
In de laatste twee uur deden we het uitstekend en vingen toen volgens mij zelfs net zoveel als de ook nu weer ongenaakbare Engelsen. Zow werd het, net als vorig jaar, een uitstekende tweede plaats en daarop mogen we best trots zijn.

Fish-O-Mania is werkelijk een uniek evenement en HET voorbeeld van hoe onze sport gepromoot kan worden. Ik heb inmiddels begrepen dat de kijkcijfers niet enorm waren maar ook dat de waardering verder prima was. De beste berichten hoorde ik ook nu weer over het deskundige commentaar van Arjan Klop die dat blijkbaar ook nu weer uitstekend deed. Zo belangrijk!!!

Ik schreef het al, de Engelse vissers Will Raison en Dess Shipp waren ook nu ongenaakbaar. Zo onlogisch is dat niet natuurlijk. Men vist zo elke week en dat is niet iets wat de andere vissers kunnen zeggen bij deze visserij.
Natuurlijk, Will zal het meest in de spotlights hebben gezeten als man met het hoogste vangstgewicht (maar net overigens) maar mijn “man of the match” was absoluut zijn vismaat Dess Shipp die vanaf een plaats waar de gehele dag geen wind stond het 3e hoogste vangstgewicht ving in de wedstrijd. Wat een ongelooflijke klasbak!!

Het zal niet gemakkelijk zijn om Engeland hier ooit te verslaan. Toch is het niet onmogelijk, dat blijft mijn overtuiging.
Verder was het nu prachtig om te zien en zeker ook te merken hoeveel respekt er in Engeland voor ons is sinds we de wereldtitel pakten in Kroatie vorig jaar. Wat dat betreft is en blijft Engeland voor altijd mijn favoriete land. Nergens weet men sportprestaties beter op waarde te schatten als juist daar!

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *