Wedstrijden

15 t/m 25-6 Merida Spanje E.K. Zoetwatervissen Rio Guadiana

Ben net terug uit Spanje van het E.K. Zoetwatervissen op het moment dat ik dit schrijf en wat een schitterend kampioenschap is dit geworden!!!
We waren twee jaar geleden ook hier, toen voor het W.K. waarbij we als 3e eindigden. Logisch dus dat we er op voorhand best veel vertrouwen in hadden.
We hadden besloten om enkele dagen extra in Merida te verblijven.

Enkele dagen vissen voor het begin van de officiele trainingsweek is al vaker ideaal gebleken. Hier was het wel heel moeilijk om iets geschikts te vinden. Je hebt het parkoers waar je niet mag trainen en verder eigenlijk bijna geen plaats waar je fatsoenlijk aan het water kan geraken. We vonden wel iets meer eigenlijk niks dat echt geschikt en vergelijkbaar was.
Hoe een water en zijn visbestand toch veranderen kan! Twee jaar geleden was onze tactiek voor een belangrijk gedeelte gebaseerd op het vangen van katvissen. Daarmee hielden we ons bezig totdat er karpers op de stek kwamen en in sommige gevallen bleef het bij die katvissen zelfs, waarmee we hele nuttige klasseringen behaalden in sommige sectoren.
We waren er nu in precies in dezelfde weken van het jaar en er waren amper nog katvissen te vangen.
Er waren nu nog veel meer en grotere alvers dan destijds en die speelden echt een rol . Ik heb alvergewichten van 15 kilo gezien!

Niet bij ons trouwens, het vissen op deze vissen is een ramp voor ons om eerlijk te zijn. We begrijpen gewoon die visserij niet genoeg en dat is logisch. We kunnen het hier gewoon nooit doen en erop trainen.
Verder waren er nu meer carassio’s. Men noemt deze vissen wel de “brasem van Zuid Europa”. Niet erg vleiend voor zulke prachtige vissen die wel iets weg hebben van onze giebels. We vingen die vissen trouwens tijdens het trainen erg goed, vooral met de match-hengel in combinatie met schuifdobbers.
Tenslotte waren er de karpers. Dit water zit er vol van. Alleen hebben we het over een enorm groot water dus het duurt een tijdje voordat die vissen ook de voerplaatsen en dus het parkoers hebben gevonden.
Dat duurde zelfs zolang dat we na enkele trainingen begonnen te denken aan een toch wel iets mindere visserij dan 2 jaar geleden……en in Zuid Europa is dat iedere keer weer een foute gedachte. Zo bleek ook nu.
Op de woensdag werd er al wat beter gevangen. Vooral in sector A waren er volop karpers te vangen en daar gingen wij trainen op de donderdag. Die dag was het weer allemaal stukken minder en waren ze pas op het laatste moment van de training weer vangbaar.

De laatste training verliep werkelijk prima. We zaten in een box waar vooral met de slider carassio’s te vangen waren en dat ging allemaal werkelijk uitstekend. Ik had zowieso een redelijk gevoel na een volgens mij redelijk goede trainingsweek. Ik voorzag eigenlijk maar 1 probleem en dat waren de karpers. We hadden in verhouding weinig van die vissen kunnen vangen in de trainingsweek en wij zijn natuurlijk minder gewend om op die vissen onze tactiek te baseren dan toch wel heel wat andere aanwezige landen.

De eerste wedstrijddag werd wat mij betreft een grote teleurstelling. Wat kan je anders zeggen nadat je op een 13e plaats staat? We waren met minder dan 26 landen en dat hield in dat er geen sub-sectoren waren. Op zich nog niet zo slecht zo leek het me. Behalve een uitstekende plek in een van de vakken vond ik onze loting erg mager. Vooral in vak B kon het weinig slechter, maar goed, ook dat gebeurt en hoort erbij. Vak B leverde uiteindelijk een hele slechte uitslag op en verder hadden we eigenlijk alleen gemiddelde uitslagen zonder ook maar iets wat op een uitschieter naar boven leek. Tja en zo kom je dan op zo’n plek terecht.

Uiteraard waren we bijzonder teleurgesteld maar er moest nog een tweede dag komen en hoewel het podium nu (te) ver weg was geloofden we zeker nog in een come-back. De afstand met de “eervolle” plekken was zeker nog te overzien en met vakken met 23 deelnemers kan zoiets hard gaan.

Die tweede dag verliep ook wel aanmerkelijk beter maar uiteindelijk net niet goed genoeg. Met een 3, een 4, een 5 en een 11 zat een echte come back er gewoon in. Een 19e plek daarbij bedierf wat dat betreft de pret behoorlijk. Zelfs met deze uitslag eindigden we vandaag slechts op 3 punten van de tweede plek in het dagklassement. Frustrerend allemaal!!!

We eindigden uiteindelijk als 8e en dat is aanmerkelijk minder dan waarop ik had gehoopt. Het is echter niet anders. Ik heb hele goede dingen gezien tijdens de trainingen maar eerlijk is eerlijk, we waren hier onder deze omstandigheden niet opgewassen tegen de absolute top en dat is teleurstellend. Een echt top-land presteert ook hier en bij deze visserij iets beter.

In het Internationale vissen staan vooral Italie en ook Engeland op eenzame hoogte, zo bleek ook hier. Op alle gebied zijn die twee landen een klas apart. Enkele malen nu hebben we ons met ons kikkerlandje een beetje in de strijd om de medailles kunnen mengen maar we zijn nog zeker niet zover dat we dat iedere keer weer kunnen. Overigens geldt dat voor vrijwel alle ander landen.

Verschillende landen “pieken” af en toe eens (nu waren dat bijvoorbeeld Duitsland en Servie) en eigenlijk is Belgie het enige “achtervolgende” land wat dat regelmatig doet. Erg knap, vooral wanneer zoiets in Zuid Europa gebeurt waar vaak echt alles maar dan ook alles anders is.

Eigenlijk moet ik er hier verder eigenlijk niks over zeggen maar ik houd er nu eenmaal van om te zeggen waar het op staat. Ik kan niet ontkennen dat ik me de laatste tijd “mega” en dan nog eens gigantisch geergerd heb aan allerlei randzaken die zich voordeden in ons wedstrijdwereldje (uiteraard ook nu veroorzaakt door mensen met absoluut 0 kennis van het echte Internationale vissen) die ervoor hebben gezorgd dat wij als coaches gigantisch veel tijd hebben moeten steken daarin. Ik geloof heilig in “de wet van Murphy” en in wat die inhoudt. Je krijgt bij de Internationale wedstrijden extra druk zowel voor de betrokken vissers als voor ons, sommige normaal gesproken  standaard-dingen lopen juist nu even “vierkant” en het beetje broodnodige geluk ontbreekt juist op zo’n moment en bij die omstandigheden. Laten we zeggen dat ik vorige week een bevestiging heb gezien van mijn theorie hierover.

Nu zijn alle negatieve gedachten uitgebannen en dat moet ook want het volgende kampioenschap staat voor de deur. Het Feeder W.K. in Gent in Belgie.

Ik houd jullie op de hoogte

 

 

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *