Wedstrijden

16 t/m 23-8 WK Dames Ronquieres Kanaal Brussel-Charleroi

Het is eigenlijk inmiddels al gebruikelijk dat in deze belangrijke tijd van het jaar in het Internationale vissen allerlei emoties zich snel afwisselen. Het ene resultaat is vaak veel beter dan het andere en dan is zoiets ook logisch natuurlijk.
Eerlijk is eerlijk, “de stemming zat er niet echt in bij me” na het WK Jeugd waar ik toch wel grote verschillen zag tussen te Internationale top en ons maar lange tijd om erover te treuren is er gewoon niet want vrijwel meteen staat het volgende en ook belangrijke kampioenschap voor de deur. In dit geval was er net 1 weekje rust voordat alle energie aan het WK Dames moest worden gaan besteed.

Dit WK was dit jaar in het Waalse gedeelte van Belgie gepland, een streek waar het wedstrijdvissen nog bijzonder populair is trouwens.
Het uitgekozen parkoers was ronduit prachtig, net “onderstrooms” van “het heelend vlak”, een grote sluis in het kanaal waar alle boten de sluis invaren en dan zo’n 80 meter omhoog of omlaag worden getakeld voordat men zijn weg kan vervolgen.

De visserij hier was bijzonder ingewikkeld. Vooral in de week constant stijgend en weer zakkend water, een stroming die continu wijzigde, best veel scheepvaart, kortom allerlei omstandigheden die de visserij gecompliceerd maakten. Daar kwam dan nog bij dat de situatie op de zondag, en in mindere mate ook de zaterdag, weer heel anders is als gedurende weekdagen.

Natuurlijk, Belgie is voor ons niet zo heel ver weg en dat biedt natuurlijk extra trainingsmogelijkheden.
Er was best aardig wat afgetraind door onze dames in de maanden voorafgaand aan het kampioenschap en dat was super belangrijk. Alleen zo kreeg men het juiste gevoel over de precieze omstandigheden ter plaatse en dat zou nog een enorm voordeel blijken.

Op de zaterdag visten we een uitstekende dag waardoor we in het tussenklassement op de 4e plek stonden. Hoewel de dames al aan het begin van dit seizoen hadden aangegeven “voor de medailles” te willen gaan hier vond ik dat persoonlijk wel heel erg (te) ambitieus. Ik wil hier best bekennen dat ik dacht dat we voor medailles niet helemaal sterk genoeg zouden zijn als team en ik kon dan ook op zich best leven met die 4e plek.
Bovendien was er de sectoroverwinning van Anja Groot, voor het vierde jaar op rij nu bij de 1e dag van het Dames WK, die haar natuurlijk kanshebster maakte op Individueel succes. Ze had nu de gehele wedstrijd gewonnen zelfs, met toch wel wat meer gewicht dan de andere sectorwinnaressen. Een prima positie dus!

Alle info die tijdens de tweede wedstrijddag bij me binnen kwam wees nu niet meteen op een verbetering van onze teampositie. Dat viel ook niet mee want we stonden best behoorlijk achter op Frankrijk, Polen en Belgie.
Wel had Anja een geweldige kans op Individueel goud nadat ze de eindstek in het B-vak had geloot. Vanaf het begin van de wedstrijd “ontspon” zich daar een gevecht tussen Sandra Delien, Belgisch ploeglid en ook sectorwinnares tijdens de 1e wedstrijddag (die 2 plekken links van Anja had geloot) en Anja om de sectorwinst.

De uitkomst van dit gevecht was lange tijd totaal onvoorspelbaar, behalve dan dat beide dames met afstand voor stonden op de rest van de sector.
Lange tijd stond Anja ruim voor qua stuks maar de vissen van Sandra waren dan weer iets groter. Daarbij kwam dat Sandra in een korte tijd 3 flinke bonusvissen ving, waarna het bij haar weer iets moeilijker ging terwijl Anja toen weer een antal vissen ving.
Uiteindelijk was het verschil 240 gram in het voordeel van Anja.

Dat alles betekende nog steeds niets. In het A-vak had ook de voortreffelijk vissende Sarina Mertens haar vak gewonnen en in eerste instantie was verteld dat zij, behalve een aantal flinke voorns die ik haar zelf had zien vangen, een brasem van 2 kilo gevangen zou hebben en dat zou kunnen betekenen dat het totaalgewicht in haar voordeel zou kunnen uitvallen.

Waar dat soort berichten vandaan komen zal wel altijd een raadsel blijven, in ieder geval won Sarina prachtig haar vak maar ontbrak de 2 kilo brasem. Ik wist daarna dat Anja qua totaalgewicht nooit achterhaald kon worden en dat ze dus vandaag Wereldkampioene werd. Prachtig!!!!!

Net daarna kwam de grootste verassing van allemaal. Ingeborg Audenaerd, die trouwens tijdens de gehele trainingsweek geweldig had gevist, had een de laatste minuut een heel belangrijk zeeltje gevangen. Dat zeeltje was, geschat, zeker enkele punten waard in haar sector.
Die enkele extra punten zorgden voor een door mij echt onmogelijk geachte 2e plaats voor ons team, achter het terecht winnende en ijzersterke Frankrijk, maar net een puntje voor zowel Belgie (dat 3e werd) als Polen.
Met recht kun je zeggen dat “het balletje” hier en nu eens echt de goede kant opviel voor ons, iets wat vaak genoeg ook anders geweest is. Echt een schitterend teamresultaat!!!!

Een zilveren medaille voor ons team en de Individuele Wereldtitel voor Anja, tja mooier wordt het niet natuurlijk.

Normaal gaat het me altijd vooral om het team. Op zich is dat ook nu wel zo maar toch wil ik er hier “Anja” even tussenuit lichten.
Toen ze net 16 was leerde ik haar kennen en toen ik haar zag vissen wist ik binnen enkele minuten dat ik hier een heel bijzonder talent bezig had gezien. Zo agressief (te), zo snel en natuurlijk, precies alles wat nodig is in het Internationale vissen.
Toen ik haar voor het eerst bezig zag had ik nog geen coachfunctie maar vanaf dat moment volgde ik haar “van afstand” met bijzondere interesse.
Iets later begon ik met het coachwerk en kreeg ik natuurlijk meer met haar te maken. Inmiddels was ze ook ambassadrice voor ons JVS merk, iets wat ze trouwens altijd fantastisch heeft ingevuld.
Wat hebben we de laatste, volgens mij, 11 jaar veel tijd besteed om simpelweg beter te worden als visser, iets wat natuurlijk met vallen en opstaan ging. Altijd echter was er wel weer ergens een moment van bevestiging van dat verbeteren.
Tijdens de laatste 4 jaar won Anja op de 1e dag van het Dames WK haar vak. Tja om dat te presteren moet je wel heel goed zijn maar ook heb je er alleen maar wat aan als ook de 2e dag van hetzelfde kaliber is. Om wereldkampioene te worden heb je 2 buitengewoon goede dagen nodig.
Ik wist dat er zich een geweldige kans aandiende toen ik het nummer zag van de tweede wedstrijddag. Ook natuurlijk stond de druk er vol op want ook als visser voel je die kans natuurlijk.
Juist daar heeft Anja heel veel aan persoonlijkheid gewonnen de laatste jaren en ze ging dan ook beter dan ooit om met die druk. Ze deed uiteindelijk het maximale door ook nu haar sector te winnen. Schitterend!!!

Ik schreef het al, een bijzonder talent met een heerlijke instelling. Ik moet wel 1000 x tegen haar gezegd hebben dat dit er een keer in kon zitten en ook zou zitten. Wat een schitterend moment is het dan ook nu het werkelijk gebeurd is. Ik geloof niet dat het, met name ook voor mij als coach, mooier kan!!!

Nog iets, als je pas 27 bent dan zul je toch niet al voor het laatst iets hebben gepresteerd?

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *