Internationaal Wedstrijden

18 t/m 28-7 W.K. Jeugd Frankrijk Rieux Villaine

De rivier de Villaine was niet nieuw voor ons. Ikzelf bracht er al eens anderhalve week door alweer enkele jaren geleden. Toen voor het E.K. Senioren.

We hebben goed bijgeleerd sinds die tijd op allerlei gebied. Toen was de accomodatie ver weg en niks bijzonders, nu hadden we de beste plek van de hele omgeving. Super.

Ik weet nog dat ik destijds blij was dat we allemaal op een fatsoenlijke manier met een bolo- en match-hengel konden vissen. Nu is dat zelfs bij de jeugd al geen probleem meer.
Dat is ook noodzakelijk trouwens want bij de teams uit andere landen is dat niet anders. Het is maar weer eens een bewijs hoe snel het wedstrijdvissen kwalitatief verbetert.

Dit is altijd de zwaarste trip van het jaar. Je hebt verschillende leeftijdsgroepen die tegelijkertijd vissen. Dat houdt in dat ook de begeleiding dubbel dient te zijn.

Ieder jaar besluiten we om ons op te splitsen. Jack Valkenburg deed tezamen met Nico Bakkernes de U18 groep en Ramon Pasmans deed samen met mij de U23.

Het gaat bij de jeugd om teams van 4 vissers en ook is de trainingsweek een dag korter.
Men doet dat allemaal om het allemaal goedkoper te houden en betaalbaar voor iedereen.
Zelf vind ik wat er nu gebeurt zuinigheid op de verkeerde manier.
Men begint te trainen op de dinsdag maar in het week-end daarvoor is natuurlijk de meerderheid van de deelnemers al aanwezig.
Iedereen gaat dan natuurlijk op zoek naar geschikte visplaatsen en daarvan zijn er altijd te weinig. Het resultaat was dat letterlijk de teams elkaar zowat in de haren vlogen.
Wijzelf zagen aankomen wat er gebeuren ging en op enkele honderden meters afstand van ons hotel liep de rivier de l’Oust met vergelijkbare stroming en diepte. We besloten dan ook om maar daar te trainen in de dagen voor de officiele trainingsweek. Dat liep perfect en zo hadden we nuttige dagen vooraf.

Als dan de officiele training begint moet iedereen zich vooral concentreren op zijn eigen team. Dat kan gewoon niet anders en daaraan heb je al meer dan genoeg. Ik ben dan ook uitsluitend met de U23 categorie bezig geweest en alleen daarover kan ik iets schrijven hier.

Dit is een talentvolle groep. Sjors Milders en ook Ramon Ansing hebben zelfs op senioren-niveau al aardige resultaten behaald en ook de andere vissers, Lucien de Rade, Roel Reuvers en Lennart Fransen zouden dit moeten aankunnen.

De visserij bleek anders nu dan enkele jaren geleden. Veel blieken, ook wel wat voorns, af en toe een brasem en een enkele harder, daarom zou het hier gaan. Waar de katvissen van toen gebleven zijn is me een raadsel.

We hadden best goede trainingen maar die hebben we tegenwoordig bijna altijd.
Ook het parkoers “in kaart brengen” is belangrijk. Na enkele trainingen waren de verschillende omstandigheden van de verschillende gedeeltes ons wel duidelijk.

Wat lopen er in de wedstrijdvisserij toch ook domme mensen rond!! Wat er hier nu weer gebeurde was echt niet te geloven allemaal.

Het was de gehele week prachtig weer geweest dus natuurlijk moest er precies op de morgen van de eerste wedstrijddag onweer in de lucht zitten.
Iedereen heeft een reglement wat precies voorschrijft hoe je daar veilig mee om moet gaan.
Je kon voor de wedstrijd precies zien aankomen dat het onweer langzaam maar zeker dichterbij komt en als organisatie wil je dan zo lang mogelijk wachten, dat is te begrijpen.
Wat ik niet kan begrijpen is dat men 3 minuten voor aanvang van de voertijd kan beslissen om een signaal te geven waarmee men uitstel van de wedstrijd wil aangeven. Hoe is zoiets nu weer mogelijk?
Het resultaat? Een grote puinhoop met voerende vissers en ook een gedeelte (men had niet het signaal gehoord nota bene) niet voerende vissers, een hoop gevloek en getier langs de waterkant enzovoorts.
Het is op zo’n moment helemaal niet leuk om lid te zijn van de technische commissie van fips ed. zo kan ik de lezers verzekeren.
Sommige mensen denken volgens mij dat we alles weten op zo’n moment en de oplossing zijn voor alles. In werkelijkheid wist ik totaal van niks. Net zoals iedereen anders. Wat een gedoe.

Uiteindelijk begon dan toch de wedstrijd en die verliep niet helemaal naar wens. Met een 2e, 8e, 10e en 14e plek in vakken van 20 vissers kun je nooit al te blij zijn. We stonden er 6e mee na de 1e wedstrijddag.
Teveel kleine vis gevangen vooral. Waarschijnlijk toch iets teveel met muggelarven gevist en te weinig met ander aas.

Ook de tweede dag ging weer een unieke belevenis opleveren. Hoe is het mogelijk!

De wedstrijd begon zonder problemen. Hoe kon het ook anders. Er was stabiel en zonnig weer voorspeld en alles zag er ook naar uit dat dit ging kloppen.

Toen de wedstrijd net was begonnen keek ik eens achterom en zag weer hele donkere wolken zich verzamelen.
Ik vroeg nog aan Anja Groot wat de voorspellingen waren en volgens haar informatie (wie heeft er behalve ik nu geen i-phone of zoiets bij zich?) zou er geen wolk komen voor 12 uur waarop ik haar vroeg om eens achterom te kijken.

Wat gebeurde er? Weer een onweer dat precies over het parkoers trok.
Wat doe je dan als organisatie? Tijdig afblazen zou ik denken maar nee, op het moment van afblazen was het al te laat en waren veel vissers en ook ik zelf al natter dan ik ooit kon zijn geweest wanneer ik in het water was gesprongen. Wat een stelletje…..

Het was een grote puinhoop. Door de rukwinden die bij het onweer hoorden waaide er van alles in het water, voerteilen, leefnettassen en god weet wat allemaal nog meer. Niet te filmen!

De wedstrijd werd precies 57 minuten onderbroken waarna de kust weer veilig was.
Het water was inmiddels flink gaan stromen waardoor het slidervissen ineens onmogelijk was en de (al opgetuigde) bolo-hengels dienden te worden ingezet.
Blijkbaar was die stroming het sein voor de harders (waarvan er hier duizenden zitten) om allemaal tegelijk te gaan azen want binnen enkele minuten zag je overal vissers met een harder aan de lijn.

Veel van die vissen werden verspeeld want het zijn werkelijk de sterkste vissen die er zijn en je moet al aardig dik vissen om een goede kans te maken.

Ik vond dat wij goed omgingen met de (tijdelijk) gewijzigde situatie. Allemaal haakten we wel een of meer van die beesten. Jammer dat er ook teveel niet binnen kwamen.
Na een uurtje viel de stroming weer weg en waren ook de meeste harders weer weg.

Uiteindelijk was duidelijk dat we minder punten gingen halen dan op de eerste dag. Maar zou dat ons ook vooruit helpen? Dat zou alleen lukken wanneer dezelfde landen weer goed visten en het leek daar niet helemaal op.

Uiteindelijk behaalden we met een 1, een 5, een 6 en een 12 in totaal 24 punten, aanmerkelijk minder dus dan op de dag ervoor.
We schoten er helemaal niks mee op. We passeerden landen maar werden op onze beurt ook weer gepasseerd.

Al met al een beter resultaat dan vorig jaar maar met een 6e plek kan ik niet ongelooflijk blij zijn.

Bij de U18 categorie eindigden we ook als 6e op maar enkele punten van het podium en ook dat is uiteindelijk niet fantastisch natuurlijk.
We zullen het er echter wel mee moeten doen momenteel.

De laatste allinea heb ik bewaard om de prestatie van Sjors Milders te beschrijven.
Op de zaterdag zat Sjors in het E vak op nummer 7. Hij deed het daar met een tweede plek en eigenlijk totaal “uit het niets” fantastisch. Jammer dat hij enkele honderden grammen tekort kwam voor de vakoverwinning. Wel geweldig gevist, hoe dan ook.
Op de tweede dag lootte Sjors A20, het binnenste nummer in kopvak A. Na een moeizaam begin had Sjors een geweldige tweede helft van de wedstrijd. Hij ving ondermeer 6 van de 7 gehaakte harders. Na een prachtig slot van de wedstrijd wist hij nu zijn vak te winnen.

In dit vak zaten verschillende sectorwinnaars van de 1e wedstrijddag en ik zag met nog een half uurtje te gaan kansen op een medaille en zelfs om te winnen.
Hij moest dan wel eerst de sector winnen.

Op zulke momenten onderscheiden zich echte topvissers van andere goede vissers en ik weet zeker dat Sjors zich volledig bewust was van de situatie.
Ik zat vanuit vak B “mee te denken” en net op het moment dat ik via de walkie-talkie aan de bankrunner wilde vertellen dat Sjors er vol voor moest gaan en juist nu nog moest durven bijvoeren vlogen de voerballen al door de lucht. Kortom hij was volledig rustig en “bij de les” en nam zelf de goede beslissingen op precies het juiste moment. Echte klasse!

Om eerlijk te zijn, ik dacht dat Sjors de wedstrijd had gewonnen bij het einde maar er bleek een Poolse visser te zijn die de eerste wedstrijddag had gewonnen en vandaag als 2e eindigde in hetzelfde vak A waar Sjors zat. Het zou dus op het totale vangstgewicht aankomen en daardoor kwam Sjors net een kilo tekort.

Tja, dat zijn natuurlijk dramatische momenten maar ik denk dat ik zelf meer gefrustreerd was dan Sjors zelf die heel nuchter wist te analyseren dat hij nergens een extra kilo vandaan had kunnen halen en daarin had hij volledig gelijk.
Gelukkig had Sjors dan ook volledig vrede met deze tweede plek. De rest is allemaal minder belangrijk.
Het enige dat ik kan zeggen is dat zijn prestatie absoluut wereldkampioen-waardig was!

Als we het nu toch eens voor elkaar konden krijgen om dit soort prestaties wat vaker te zien!!! Dan was coach zijn heel veel leuker zo kan ik jullie verzekeren.





Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *