Wedstrijden

2 en 3-5 Interland Nederland-Duitsland Senioren Wilhelminakanaal Roeibaan Beekse Bergen

Deze jaarlijkse Interland is de laatste jaren telkens de eigenlijke opening van het nieuwe Internationale vis jaar. Een vis jaar dat in ieder geval heel interessant belooft te worden en ook een waarbij we graag zouden zien dat de goede prestaties van het afgelopen jaar zo vaak mogelijk “bevestigd” worden, iets wat nog helemaal niet altijd zo gemakkelijk zal gaan zijn.

Dit is altijd een van de leukste wedstrijden van het jaar. We hebben als teamcaptains afgesproken dat de bezoekende captain het type visserij mag proberen te bepalen. We willen namelijk tijdens dit soort wedstrijden ook allemaal onze vissers zo veel mogelijk “andere dan anders” ervaringen laten opdoen.
Zo vragen wij altijd om zo visrijk mogelijke en stromende wateren. De Duitsers echter, die voor dat soort visserij meer dan genoeg mogelijkheden hebben, vragen altijd om een “technische (lees moeilijke) visserij” met als het kan wat kleine vis vooral.

Eerlijk is eerlijk, onze Duitse vrienden kunnen beter aan onze vragen voldoen dan wij aan die van hen. Zeker ook weer dit jaar was dat het geval.
We hadden gekozen voor het parkoers van de roeibaan, een stuk van het Wilhelminakanaal, recht tegenover de Beekse Bergen, waar in het voorjaar vaak vrij veel kleine vis te vangen is en soms ook wat brasem.
Al in de aanloop naar de wedstrijd bleek dit toch weer iets anders te lopen dan gepland. Veel van de kleinere vis aasde niet goed meer en de brasems, waaronder hele grote vissen, vormden dan ook de hoofdmoot van de vangsten.

Al met al werd het toch een hele mooie wedstrijd gelukkig. En ook een die interessant bleef tot letterlijk de laatste minuut van de tweede wedstrijddag.

Op de eerste dag werd er in het begin nog wel hier en daar wat kleine vis gevangen. Beide teams hadden echter tijdens de trainingen wel gezien dat uiteindelijk de brasems de doorslag gingen geven. Zo ging het ook zijn uiteindelijk.
Er werden regelmatig grote brasems gehaakt, lang niet allemaal in de bek trouwens, en zo kwamen er hele goede vangstgewichten.
Geloof het of niet, de tussenstand na de eerste dag was precies gelijk. Ons team had zo’n twee kilo meer vangstgewicht, dat was het enige verschil.

Het viel daarbij op dat de Duitsers misschien wel meer vissen haakten dan wij maar ook dat zij veel meer vissen “pikkelden”.
Onze aanpak was iets voorzichtiger en ook wij haakten vissen maar wel aanmerkelijk minder. De meeste vissen werden op de normale manier gevangen. Hoe dan ook het ging een spannende tweede wedstrijddag worden.

Op die tweede dag was, zoals zo vaak bij wedstrijden in ons land, alles anders. Het weer was veel koeler en er was meer wind. Dat was zeker van invloed op de vangsten.
We hadden al voor de wedstrijd beslist dat we vandaag zeker in het begin allemaal op de kleine vis gingen vissen.
Dat bleek nog niet zo’n slecht idee. Tijdens de eerste uren van de wedstrijd werd er maar amper een brasem gezien.

Het format van de wedstrijd is zo dat het parkoers wordt verdeeld in 5 vakken van 4 hengelaars. Het ene land heeft de even nummers, het andere dus de oneven nummers. Ieder vak heeft dus twee Duitse en twee Nederlandse vissers.
Het land met de even nummers op de eerste dag heeft de oneven nummers op de tweede dag. Eerlijker kan een wedstrijd niet worden georganiseerd volgens ons en op deze manier is het altijd overal een interessante wedstrijd, met name ook op de mindere stukken in het parkoers.

Ik weet zeker dat wij als team de meeste kleine vissen vingen (voorntjes, bliekjes en wat baarsjes ook) dus alles verliep in het begin goed.
De wedstrijd bleef heel lang “brasem-loos” en ik begon al te denken dat die brasems ook niet meer gingen komen.
Dat bleek echter toch fout gedacht want na zo’n twee en een half uur vissen werden er plotseling een aantal gevangen, bijna allemaal door Duitse vissers.

Vanaf dat moment stonden we achter en nu werd het heel interessant om de situatie precies goed in te schatten. Er waren vakken waar nog uitsluitend kleine vis gevangen was, en ook waren er inmiddels vakken waar brasems vangen voor onze vissers gewoon inmiddels noodzaak was.
Net zoals op de eerste dag hadden de Duitsers gewoon een aggressiever voeraanpak. Ze voerden meer en vaker bij dan wij. Voor de brasems was dat ook nodig blijkbaar en wij schakelden om daar waar nodig.

We wonnen uiteindelijk de wedstrijd met 7 punten verschil en dat verschil lijkt nog best groot. Geloof me echter, we wonnen de wedstrijd in de laatste minuten.
In een van de vakken vingen we een belangrijke brasem in de laatste minuut die in dat vak de stand gelijk maakte. Verder verloren we een vak en wonnen er twee met een klein verschil. Met dus de weging in het laatste vak voor de boeg was de stand nog steeds bijna gelijk tussen beide landen.
In dat laatste vak visten we de een en de twee en beide resultaten kwamen in het laatste half uur tot stand. Met nog dat laatste half uur te gaan was de stand precies andersom zelfs.

Bewust veel aggressiever gevoerd daar op het laatst en daarvoor net op tijd de beloning gekregen. Prachtig, zowel voor de vissers als in dit geval natuurlijk ook voor de coaches. Een prima teamprestatie al met al! En een heel goed begin van het nieuwe visjaar.

Individueel won Dieter Friederichs de wedstrijd voor Wim Meulman en Ron Steyvers met daarna verschillende Duitse vissers net daarachter.

Er was nog iets bijzonders aan deze wedstrijd. We werden twee dagen en een avond lang gevolgd door een journalist en een fotograaf van weekblad Panorama die verslag deden van deze wedstrijd.
Wat zijn de tijden toch aan het veranderen wat dit betreft. Ik zou me zoiets enkele jaren geleden niet hebben kunnen voorstellen en ik vind dit een goede erkenning van onze sport. Voor wie het artikel lezen wil, er staan 6 pagina’s in Panorama nummer 21 van dit jaar.

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *