Internationaal Wedstrijden

21 t/m 30-6 E.K. Senioren Novi Sad Servie Canal DTD

Enkele weken voorafgaand aan dit kampioenschap was ik hier geweest.
Het water stond toen ruim 2 meter hoger dan normaal en er werd gevist daar waar je normaal zit. Je kon nog net met de auto’s parkeren op het vlakke stukje gras tot aan de winterdijk. Het water was toen trouwens flink aan het zakken. De vangsten bestonden toen vooral uit katvissen en hier en daar een bliekje.

Iedereen zal wel gehoord hebben of hebben gelezen over de enorme wateroverlast in Duitsland en de omringende landen (behalve het onze). Heel veel van dat water gaat uiteindelijk de Donau in en die “golf” van water gaat uiteraard steeds meer stroomafwaarts.
Zo’n 3 weken later is Servie bereikt en als je de loop van de Donau volgt is de eerste stad in Servie Novi Sad.

Het was niet moeilijk om te beseffen hoe hoog het water werkelijk stond.
Ik was tijdens de eerste trip in een hotel geweest dat nu onze verblijfplaats werd. Dat hotel ligt pal langs de rivier en toen ik aankwam dus in de rivier. Ik kon alleen via een loopplank naar binnen. Let wel, het water was toen alweer aan het zakken.

Toen ik de volgende dag aan het water kwam kon ik niet geloven hoe hoog het water nu was langs het kanaal waar we moesten vissen. Naast het parkoers was te vissen maar ik vroeg me werkelijk af hoe dit allemaal kon worden georganiseerd.

Ik heb in het Internationale vissers veel Servische mensen leren kennen, waaronder de organisatoren van dit kampioenschap en zoiets gun je niemand. Ik had echt met hen te doen.

Na enkele leuke oefendagen kwam het echte werk. We mochten niet klagen met de loting van de oefenboxen.
Het water was inmiddels flink aan het zakken, zo´n 15 tot 25 centimeter per dag, en de boxen waar we de eerste trainingsdagen zaten lagen net wat hoger en kwamen dus eerder boven water. Zodoende hebben we eigenlijk nooit in het water hoeven te zitten. Er waren landen die dat slechter troffen.
Waar waren trouwens de katvissen? Er werd amper een katvis gevangen nu. Het ging om vooral blieken en ook carassio. Eigenlijk waren de vangsten gemiddeld beter dan tijdens mijn eerdere bezoek.

Dat is allemaal mooi op zich en we hadden ook prima trainingen maar het gaat uiteindelijk om het resultaat op de wedstrijddagen natuurlijk.
Nou die resultaten zijn me flink tegen gevallen. Daar ben ik eerlijk in.

Naar excuses zoeken heeft allemaal geen zin en helpt ook niet.
Het was gewoon een hele taaie week. De begeleiding was eigenlijk te klein van omvang voor zo´n wedstrijd. Dat wisten we op voorhand maar “meer of beter” was gewoon niet mogelijk hier en waar je dan uit andere landen altijd weer een half leger aan hulp uit een vliegtuig of auto ziet stappen gebeurt dat bij ons gewoon niet, een hele enkele uitzondering soms daargelaten.

Hier was dat in ieder geval niet goed genoeg en zoiets kost gewoon punten. Natuurlijk moeten de vissers zelf uiteindelijk de vissen vangen maar je hebt met name hier nu eenmaal een bankrunner nodig in ieder vak.

Een ander probleem waren de alvers. Daar zijn ze weer. In 6 jaar tijd speelden ze nooit ergens een rol van betekenis, de laatste kampioenschappen is dat wel anders. Dat houdt in dat sommige landen zich totaal richten op die visserij om zo “de meubelen te redden”. Zoiets lukt dan ook en als je dan zelf niet genoeg de grote vissen vangt en je hebt ook geen alvers dan betekent dat veel punten.

Behalve dit alles was dit ook een parkoers met betere en slechtere plaatsen. Vooral nu er geen sub-vakken waren. Hier waren die perfect geweest maar er waren daarvoor net te weinig landen aanwezig.

Je kan met nummers natuurlijk meeval of tegenslag hebben. Nou, laten we zeggen dat het op de eerste dag niet allemaal meezat. Met name in vak D en E lootten we nummers aan de verkeerde kant van het vak. Tja wat moet je daar nu mee? Vooral in vak D hadden we een kansloze loting en dat betekent redelijk veel punten.
In vak E was het niet anders. Dieter Friederichs versloeg iedereen om zich heen maar eindigde uiteindelijk slechts 10e in het vak. Alle hoge nummers gingen over hem heen.

Dit alles resulteerde in een 13e plek na de eerste wedstrijddag. Teleurstellend en inmiddels kansloos voor de medailles.

Het enig mogelijke wat je nog kan doen op een tweede dag in zo’n situatie is het maken van een goede come-back om zo nog een wat meer eervolle eindklassering te behalen.

We hadden ook een veel betere tweede dag. We behaalden met 4 vissers slechts 18 punten en dan ben je aardig op weg. Daarbij kwam echter nog een ronduit slecht resultaat wat de opmars weer aardig de kop in drukte. Zo frustrerend allemaal!!

We eindigden uiteindelijk als 10e en daarmee kan je natuurlijk niet tevreden zijn. Zo simpel is het.

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *