Wedstrijden

3 t/m 14-9 WK Senioren Slovenie Radece/Sevnica Sava

Het is alweer een jaar geleden zowat dat we in Kroatië met ons team wereldkampioen werden en dus stond er weer een nieuw kampioenschap voor de deur inmiddels.
Ik wil over dit jaar nog wel even kwijt dat het een prachtige ervaring was om als wereldkampioen aan alle Internationale toernooien mee te doen. We hebben heel wat respect ontvangen moet ik zeggen. Prachtig!

Hoe mooi ook de prestatie was, het was een prestatie die alweer verleden tijd is en in de sport, en zeker ook in onze sport, mag je best wel even genieten van een succes maar ook moet je er niet al te lang in “blijven hangen”. Daar is trouwens in de praktijk ook maar amper kans op.

Het WK Senioren in Slovenie zou een totaal ander WK worden dan dat van het afgelopen jaar, dat wist ik al voordat we ook maar vertrokken waren richting Slovenie. Ook wist ik dat het verdedigen van onze titel een hels karwei zou worden.

Ik kwam hier inmiddels voor de 5e keer en al onze vissers waren hier al eerder. Het probleem hier echter is dat alles telkens weer totaal anders is. Ook maakt het heel veel verschil uit wanneer precies je hier bent. Bijvoorbeeld Juni is weer totaal anders dan September.

De rivier de Sava is een van de meest fantastische viswater die ik al heb gezien. We hebben het hier over een echte natuurrivier die hier door bovendien een prachtige streek stroomt op weg naar Kroatie en uiteindelijk Servie waar hij in de Donau uitmondt.

De visserij is er gewoon prachtig, zeker in September wanneer er werkelijk volop vis te vangen is.
Het enige moeilijke hie is dat er ook regelmatig regen valt en die regen komt ook in de Sava terecht natuurlijk via allerlei zijrivieren. Na die regen stijgt het water en wordt het meer gekleurd.
Waar we dit bij eerdere bezoeken altijd net voor de wedstrijd meemaakten regende het nu al toen we aankwamen en die regen had zeker invloed op het water.
We merkten het tijdens een trainingsdag voorafgaand aan de officiele trainingsweek toen het water net veranderde van kleur en harder begon te stromen. Ook daar heeft zoiets natuurlijk een negatieve invloed op de vangsten.

Dit WK was bovendien zo groot van omvang dat het normale parkoers bij Radece gewoon te klein was. Er konden daar maar 3 sectoren worden geplaatst. De andere 2 sectoren stonden in Sevnica, zo’n 10 kilometer onderstrooms van Radece.
Dit compliceerde het hele verhaal enorm want de visserij daar is totaal anders met veel meer kleine vis en, jawel, alvers.

Ik kan niet anders zeggen dan dat we een prima trainingsweek hadden met zijn allen. Het was trouwens zowieso een goede week met dit inmiddels ervaren team. Iedereen weet inmiddels perfekt waarom het draait en hoe een en ander aan te pakken. Een garantie voor succes is zoiets natuurlijk alleen nooit.
We vingen bijzonder goed op zowat iedere dag voor waar we zaten. Veel zeggen doet dat echter niet, het is maar trainen natuurlijk en bovendien veranderde hier alles tijdens de trainingsweek.

Na de twee regendagen van bij onze aankomst werd het prachtig weer en dat hield in dat iedere dag het water weer wat meer schoon werd. Terwijl er op de eerste trainingsdag nog erg matig werd gevangen verbeterde alles met de dag, totdat zo tegen de donderdag, 2 dagen voor het kampioenschap dus, de normale watersituatie was bereikt. Prachtig “groenig” water (maar ook behoorlijk helder) en dat tezamen met veel vissen die inmiddels al eens gevangen waren zorgden voor een wat moeizamere visserij bij Radece. In Sevnica was het zowat precies andersom. Daar werd met de dag meer vis gevangen en bovendien op andere manieren.

Ik zag het al aankomen op de woensdag toen ik stond te kijken naar een Tjechische kennis die, al lachende en pratende met me, gemiddeld 7 alvers ving per minuut. Ik kon zo zien wat die visjes gemiddeld wogen en daarna een rekensommetje maken en dat leidde tot een totaal gewicht dat moeilijk of al helemaal niet te vangen zou gaan zijn op welke andere vismanier dan ook.

Tegen het week-end ontstond er tenslotte noch een andere visserij en dat was het vissen op kleine vimba’s tegen de bodem met korte hengels die “in de hand” gevangen konden worden. Ongelooflijk toch hoe zoiets op zulke wateren telkens weer gebeurt. Tja dat kan alleen maar als er hoeveelheden vis rondzwemmen waarover wij niet eens kunnen “dromen”.

Zo ontstond er al bij al een prachtig WK met op sommige plekken in Radece hele goede vangsten aan grote vimba’s en ook nu weer verassend veel barbelen in vergelijking tot de trainingsweek. Dat is hier telkens weer zo. Vaak was die visserij niet 4 uur lang vol te houden en gebeurde dat dus in combinatie met het vissen op alvers.
In Radece kwam er amper nog een lange vaste stok of bolo-hengel aan te pas, en dat terwijl we zo 3 dagen daar hadden getraind) en werd het een pure “snelheidsrace” op alvers en kleine vimba’s waarbij 300 stuks maar een gemiddeld resultaat opleverde.
Prachtig om te zien maar ook werkelijk niet in ons voordeel.

Als ik naar ons eindresultaat kijk dan zie ik 6 resultaten van de 10 (5 vissers x 2 dagen) die goed genoeg zijn om onderweg te zijn naar een teammedaille. De andere 4 vallen dan zwaar tegen en bijna altijd is dat daar waar het om kleine vis gaat.
Telkens weer blijkt dat het voor ons een gigantische handicap is dat we niet echt mee komen bij dat soort visserij. Frustrerend ook want hoe kunnen we ons verbeteren? Misschien door in de winter in sommige jachthavens te vissen maar vergelijkbaar is dat ook niet gewoon.

Dit kampioenschap kon alleen maar worden gewonnen door een absoluut topteam wat ook nog eens een hele goede organisatie had. Wat dat betreft kan je dan ook geen beter treffen dan het land dat won, Italie. Hongarije was een sterke 2e en Engeland liet na een 1e dag waarop men nog achter ons eindigde nog maar eens zien hoe je een “come back” maakt. Zij werden 3e. Ronduit een prachtig podium en uiteindelijk toch wel een teleurstellende 12e plek voor ons.

Ik kan en wil verder helemaal niemand iets verwijten. Iedereen heeft zijn stinkende best gedaan voor een beter resultaat en ik had eigenlijk te doen met de jongens die de “kleine vis sectoren” troffen. Zo groot waren vaak de verschillen niet eens met veel betere sectoruitslagen. Als je echter na het wegen van 8 vissers al 5 gewichten hebt gewogen van “ergens” in de 5700 gram dan weet je hoe klein de verschillen hier waren en ook dat je dit soort visserij gewoon perfekt moet kennen om goed te zijn.

Volgend jaar staat Bulgarije op het programma voor het WK. Op de roeibaan van Plovdiv zal het in ieder geval niet gaan om kleine vis dus dat is al zovast goed.

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *